اساس الاقتباس - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٦٣
و ده ثنايى و ده ثلاثى- و پنج رباعى و يك خماسى- چنانك در باب معدوليه گفتهايم- پس عرفى عام بحسب ذات- با اين سى و يك اعتبار صادق باشد- و چون اعتبار ذات و وصف با هم تركيب كنيم- جملگى اعتبارات مركب- كه عرفى عام كلى با آن اعتبار صادق باشد- دويست و هفده اعتبار بود- كه از ضرب هفت در سى و يك حاصل آيد- و از اين جمله- آنچه لا ضرورى بحسب ذات در وى افتد- صد و دوازده اعتبار مركب بود- كه از ضرب شانزده در هفت حاصل آيد- و آنچه لا دائم در وى افتد هم چنين- و از باقى آنچه محتمل لا ضرورى بود- نود و هشت اعتبار بود كه از ضرورى كلى- كه از دائم كلى با صد و هشت اعتبار صادق بود- و با چهل و نه اعتبار كاذب- پس چون عرفى خاص را عكس كنيم- عكسش عرفى عامى كلى بود- كه از جمله اعتبارات مذكور- با صد و دوازده اعتبار صادق بود و با باقى كاذب- و چون عرفى اخص را عكس كنيم- عكسش عرفى عامى كلى باشد همچنان- الا آنك اعتبارات خاص بحسب لا ضرورى بود- و اعتبارات اخص بحسب لا دائم- و ديگر جهات مركب هم- بر اين قياس اعتبار بايد كرد- و اگر چه هيچ كدام