دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٤ - فرض سوم تعيين سرنوشت و تصريح بر خلافت و ولايت

تصريح پيامبر خدا بر امامت و ولايت على ٧ بدان گونه گسترده و روشن است كه هيچ ترديدى را بر نمى‌تابد. آن بزرگوار، نه يك بار و نه دو بار، بلكه ده‌ها بار به اشارت و صراحت، «حقّ خلافت» و «خلافت حق» را فرياد كرد و طرحى روشن و مشخّص براى آينده امّت در انداخت و اين همه، در برابر چشم مردم صورت پذيرفت. اين حق‌نمايى و حق‌گسترى، تمام دوران رسالت آن بزرگوار را فرا گرفت و در واقعه «غدير» به اوج خود رسيد و حق بر ستيغ قرار گرفت.

در نگريستن به همه اين موارد كه در اين فصل، به تفصيل، گزارش خواهند شد ترديدى باقى نمى‌گذارد كه بزرگ‌ترين دل‌مشغولى پيامبر خدا، مسئله «امامت و رهبرى آينده» بوده است. از اين روى، پيامبر ٦ براى روشن كردن اين حقيقت و ابلاغ اين مأموريت الهى، هيچ مناسبت و موقعيّت شايسته‌اى را از دست، نهشته است.

در اين فصل، بر پايه اسناد و مدارك بسيار و با استناد به متون حديثى، تاريخى و تفسيرى فريقين، گزارشى ارائه كرده، تحليل بحث را از نخستين روزهاى رسالت پيامبر ٦ آغاز مى‌كنيم و اوج آن را در غدير، نشان خواهيم داد. سپس واقعه غدير را با شرح بيشتر باز مى‌گوييم و چگونگى آن را در پرتو روايت و درايت، بررسى خواهيم نمود.