دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ٤/ ١ جنگ بدر

به چاه ژرف و تاريكى درآمد و از آن، پايين رفت.

پس خداى عز و جل به جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل :، وحى كرد كه براى يارى محمّد ٦ و گروهش آماده شويد. پس، از آسمان، فرود آمدند و همهمه‌اى داشتند كه شنونده را مى‌ترسانْد. پس چون روبه‌روى چاه رسيدند، همگى و از روى بزرگداشت و احترام بر او سلام دادند.

١٣٩. المناقب، ابن شهر آشوب به نقل از محمّد بن حنفيّه: پيامبر خدا در غزوه بدر، هنگامى كه اصحابش از تهيه آب وا ماندند، على ٧ را براى آب آوردن فرستاد. چون على ٧ به چاه متروك درآمد و مشك را از آب، پُر كرد، همين كه آن را بيرون آورد، بادى وزيد و آن را ريخت. او دوباره به چاه بازگشت و مشك را پُر كرد و بيرون آورد. بادى وزيد و آن را ريخت و همين‌گونه تا سه بار.

بار چهارم، آن را پُر كرد و به نزد پيامبر ٦ آورد و قصّه را باز گفت. پيامبر خدا فرمود: «باد نخست، جبرئيل ٧ بود كه با هزار فرشته همراهش بر تو سلام دادند و باد دوم، ميكائيل ٧ بود كه با هزار فرشته همراهش بر تو سلام دادند و باد سوم، اسرافيل ٧ بود كه با هزار فرشته همراهش بر تو سلام دادند».

در روايتى آمده است كه پيامبر خدا ادامه داد: «آنان، جز براى حفاظت از تو نيامدند ...».

پيامبر خدا ٦ همواره مى‌فرمود: «على ٧ تنها در يك شب، سه هزار و سه منقبت داشت».

١٤٠. امام على ٧: من در جنگ بدر، از چاه متروكى آب مى‌كشيدم كه باد شديدى وزيد و سپس، باد بسيار شديدى آمد كه مانند آن را نديده بودم، مگر باد پيشين. سپس [بار سوم‌] باد شديدى وزيد. پس نخستين باد، ميكائيل ٧ بود با هزار فرشته در سمت‌