دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤ - «دانشنامه امير المؤمنين» در يك نگاه

در اين تدبير الهى نشان داده شده است.

به ديگر سخن، در اين بخش، ولايت علوى و امامت على بن ابى طالب ٧ در قالب تلاش پيامبر خدا براى سعادت آينده امّت، بازخوانى شده ودلايل عقلى و نقلى اثبات اين مدّعا كه پيامبر خدا، امّت را بى سرپرست ننهاده و آينده امّت را بدون طرحى مشخّص رها نكرده، بلكه در درازناى ٢٣ سال و با زمينه سازى‌هاى گسترده، رهنمودهاى بسيار، اشاره‌ها و صراحت‌هاى فراوان، آينده را به دقّت و روشنى رقم زده، به تفصيلْ گزارش شده است.

در اين بخش، نشان داده شده كه «غدير»، اوج اين كوشش مستمر بوده است و بر اين نكته تأكيد كرده‌ايم كه پس از آن نيز پيامبر ٦ از اين مهم، غفلت نورزيد و تا آخرين لحظات عمر، بر آن تأكيد ورزيد، گو اين كه تدبيرهاى نهايى آن رسول انسان‌ها، و آهنگ آن بزرگوار براى كتابت وصيّت (و استوار سازى آنچه بارها در طول سال‌هاى سال بر آن تأكيد كرده بود به گونه وصيّتى مكتوب)، در فضاى غوغا آلود اطرافيان به ثمر نرسيد، و نيز اعزام سپاه اسامه كه تدبيرى ديگر بود در اين زمينه. امّا با اين همه، در همين دو جريان نيز پيامبر خدا با گفته‌ها و اشاره‌ها و مواضعى روشنگر راز و رمزها، حقيقت را بر نمود. در اين بخش، از اينها سخن رفته و نكات مهمّى بر اساس اسناد و مدارك استوار فريقين، گزارش شده است.

بخش چهارم: امام على پس از پيامبر

شگفتا و اسفا كه آنچه پيامبر خدا براى آينده امّتْ رقم زده بود، تحقّق نيافت و جامه خلافت را كس ديگرى، جز آن كه فرمان الهى بدان صادر شده بود، به تن كشيد! آن گاه، مولا بود و واقعيّت تلخِ استخوان سوزِ وارونگىِ حقيقت و ملازمات ومصالح آيينى نوپا و مردمانى كه نوآيين و به تعبير آن بزرگوار، «حديث الإسلام» بودند. امام ٧ چه بايد مى‌كرد؟ وظيفه الهى او چه بود؟ واقعِ آن روزگار با شرايط ويژه‌