دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٩ - ٢ محتواى خطبه

اى مردم! همانا خداوند ريزبينِ آگاه به من خبر داده است كه هر پيامبرى به اندازه نصف عمر پيامبر قبلى‌اش عمر مى‌كند و من گمان دارم كه دعوت حق و وفاتم نزديك است و از من پرسيده مى‌شود و از شما هم پرسيده مى‌شود. شما چه خواهيد گفت؟

قالوا: نَشهَدُ أنَّكَ قَد بَلَّغتَ ونَصَحتَ وجَهَدتَ، فَجَزاكَ اللّهُ خَيراً.

گفتند: گواهى مى‌دهيم كه تو ابلاغ كردى و كوشيدى و خيرخواهى نمودى. پس خدا به تو جزاى خير دهاد!

فرمود:

قالَ: أ لَستُم تَشهَدونَ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ، و أنَّ مُحَمَّداً عَبدُهُ ورَسولُهُ، و أنَّ جَنَّتَهُ حَقٌّ، و أنَّ نارَهُ حَقٌّ، و أنَّ المَوتَ حَقٌّ، و أنَّ السّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيبَ فيها، و أنَّ اللّهَ يَبعَثُ مَن فِي القُبورِ؟

آيا به اين‌كه خدايى جز خداوند يكتا نيست و محمّد، بنده و پيامبر اوست و بهشت او حق است و دوزخ او حق است و مرگْ حق است و قيامت، بى‌ترديد، آمدنى است و خداوند، همه مردگان را برمى‌انگيزاند، گواهى نمى‌دهيد؟

قالوا: بَلى نَشهَدُ بِذلِكَ.

گفتند: چرا، بدان گواهى مى‌دهيم.

فرمود:

قالَ: اللّهُمَّ اشهَد،

خدايا! گواه باش.

سپس فرمود:

ثُمَّ قال: يا أيُّهَا النّاسُ! إنَّ اللّهَ مَولايَ، و أنَا مَولَى المُؤمِنينَ، و أنَا أولى بِهِم من أنفُسِهِم؛ مَن كُنتُ مَولاهُ فَهذا مَولاهُ، اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ وعادِ مَن عاداهُ.