دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٩ - فصل هشتم تلاش سرنوشتساز در جنگ خيبر

گوشت آن دو [قلعه‌] را آورد.

٢٠١. الطبقات الكبرى: در شعبان سال ششم پس از هجرت پيامبر خدا، على بن ابى طالب ٧ در فَدَك به بنى سعد بن بكر، حمله كرد.

[راويان‌] مى‌گويند: به پيامبر خدا خبر رسيد كه گروهى از آنان (بنى سعد)، قصد كمك به يهوديان خيبر را دارند. پس على بن ابى طالب ٧ را با يكصد مرد به سوى آنان فرستاد. على ٧، شب‌ها راه مى‌رفت و روزها پنهان مى‌شد تا به آبى ميان خيبر و فدك به نام «هَمَج» رسيد، و ميان فدك و مدينه، شش شبْ راه بود.

آنان، مردى را در هَمَج يافتند و درباره بنى سعد از او پرسيدند. گفت: به شما خبر مى‌دهم، به شرط آن كه امانم دهيد.

امانش دادند و او هم راهنمايى‌شان كرد. پس بر آنان تاختند و پانصد شتر و دو هزار گوسفند را به غنيمت گرفتند و بنى سعد، با زنانشان و به رهبرى وَبَر بن عُلَيم گريختند.

پس على ٧، شتر بسيار شيردهى به نام «حَفِدَه» را به عنوان سهم پيامبر ٦ كنار گذاشت و سپس، خمس غنيمت را جدا و بقيّه غنيمت‌ها را ميان سپاهيانش قسمت كرد و به مدينه باز آمد، بى آن كه با كسى درگير شود.