دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢١ - فصل ششم ضربه سرنوشتساز در جنگ خندق

پشت خندق، حدود يك ماه زمينگير شد و به لحاظ تداركاتى، سخت در تنگنا قرار گرفت.

روزى عمرو بن عبد وَد با تنى چند از پيكارجويان و شجاعان پُرآوازه دشمن، از خندق گذشتند و در مقابل سپاه اسلام قرار گرفته، هماورد طلبيدند؛ ولى كسى پاسخشان نداد. اين درخواست، بارها تكرار شد. آوازه عمرو، همه را ترسانده بود. نَفَس‌ها در سينه حبس بود و كسى فريادهاى مستانه عمرو را پاسخ نمى‌داد. پيامبر خدا فرمود: «فردى به پا خيزد و شرّ او را كم كند».

جز على ٧، كسى برنخاست و چون على ٧ در برابر عمرو قرار گرفت، پيامبر خدا، آن جمله جاودانه را فرمود كه:

همه ايمان در برابر همه شرك، ايستاده است.

على ٧، با حمله‌اى برق‌آسا و پس از نبردى سخت، عمرو را از پاى درآورد و فرياد «اللّه اكبر» در صحنه نبرد پيچيد و همراهان عمرو پا به فرار نهادند و سپاه احزاب، با همه هيمنه و شكوهِ خيالى از هم پاشيد.

حضور على ٧ و نقش والاى وى را در اين نبرد، مى‌توان بدين‌گونه بر شمرد: