دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠ - درآمد

«امامت»، به الزامِ ساختار كتاب، به اين درياى موج‌خيز، از دور، نگاهى افكند. بارى، نگاهى بود از دور به دريا؛ و چهره نازنين آن امام انسان‌ها را در آينه كلام الهى و نبوى نگريست و جلوه‌هايى از شخصيت و سيره آن بزرگوار را بر اساس روايات معصومان رقم زد، و چون تقدير الهى چنان رقم خورد كه ميزان الحكمة كه سپاسْ خداى را كه بارهاى بارْ نشر يافت، مرزها را درنورديد و تا دور دست‌ترين نقاط، جستجوگران معارف دينى را در حدّ خود، بهره رسانْد گسترده شود و محتواى فصل‌ها دامن گشايد و افزون گردد، نگارنده، پس از تأمّل بسيار، دامن همّت بر كمر ارادت زد و عزم را جزم كرد تا اين بخش را نيز بگسترانَد.

راهِ مقصد، دراز بود و اين رهرو، نُوسفر. همّت والاى فاضلانى بدرقه راه شد و عنايت ويژه آن امامِ كرامت و نوازنده راهيانِ حق، شامل حال؛ و اكنون آنچه پيش روى شماست، ثمره كشش و كوششى است كه از پسِ سال‌ها به بار نشسته و عنوان دانش‌نامه امير المؤمنين ٧ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ به خود گرفته است و اينك در سالى كه به نام زيباى امام على ٧ نامبردار شده‌[١] و هزاران هزار همّت و كشش و كوشش را به خود معطوف داشته است، نشر مى‌يابد.

خداوند را از بُنِ جان سپاس مى‌گويم كه براى قلم زدن در موضوعى چنين فخيم، توفيق را رفيقِ راه كرد، گره‌ها را گشود، دشوارى‌ها را هموار ساخت و سختى‌ها را آسان.

اين دانش‌نامه، شيرين‌ترين، گواراترين و افتخارآميزترين حاصل عمر اين شيداى ناچيزِ نام و ياد على ٧ است كه به فضل الهى و به يارى پيراسته تنى چند از فاضلان، سامان يافته است.

[١] سال ١٣٧٩ هجرى شمسى، كه از سوى رهبر معظّم انقلاب، آية اللّه سيّد على خامنه‌اى،« سال امام على ٧» نام گرفت.