محبوب از ابو ايوب خزاز از ابو عبيده از حضرت باقر ٧ مرويست كه فرمود در هر چيزى سخن بگوئيد و در ذات خدا سخن نگوئيد و بهمين اسناد از حسن بن محبوب از على بن رئاب از ضريس كناسى از حضرت باقر ٧ مرويست كه فرمود از عظمت و بزرگى خدا آنچه را كه خواهيد ذكر كنيد و ذاتش را ذكر نكنيد زيرا كه شما چيزى را از آن ذكر نميكنيد مگر آنكه او از آن بزرگتر. و بهمين اسناد از حسن بن محبوب از على بن رئاب از بريد عجلى مرويست كه گفت حضرت صادق ٧ فرمود كه رسول خدا بر اصحابش بيرون آمد و فرمود كه جمع شدن شما چيست و چرا جمع شده‌ايد يا چه شما را جمع كرده و فراهم آورده عرض كردند كه اجتماع كرده‌ايم كه پروردگار خود را ذكر كنيم و در عظمتش تفكر و انديشه نمائيم فرمود كه هرگز انديشه در عظمت او را در نيابيد و بنا بر بعضى از نسخ توحيد هرگز صاحب انديشه در عظمتش در نيابد، و بهمين اسناد از حسن بن محبوب از على بن رئاب از فضيل بن يسار مرويست كه گفت شنيدم از حضرت صادق ٧ كه ميفرمود اى فرزند آدم اگر مرغى دل تو را بخورد او را سير نكند و ديده‌ات چنانست كه اگر سوراخ سوزنى بر آن گذاشته شود آن را بپوشاند ميخواهى كه باين دو چيز ملكوت آسمانها و زمين را بشناسى و كيفيت آنها را بدانى اگر راستگو باشى همين آفتاب آفريده‌اى است از آفريدگان خدا پس اگر توانستى كه چشمهايت را از نور آن پر كنى كه جرم آن را چنان كه هست ببينى امر چنانست كه تو ميگوئى. و بهمين اسناد از حسن بن محبوب از علا بن رزين از محمد بن مسلم از حضرت باقر ٧ مرويست كه در قول خداى عز و جل‌ وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‌ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌ فرمود (يعنى كسى كه آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز و گردش چرخ و آفتاب و ماه و آيتها و نشانهاى عجيب او را دلالت نكند كه در پس اينها امريست از اينها بزرگتر فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌ وَ أَضَلُّ سَبِيلًا بآن معنى كه گذشت.

حديث كرد ما را محمد بن حسن بن احمد بن وليد «رضى» گفت كه حديث كرد ما را محمد بن حسن صفار گفت كه حديث كرد ما را احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن على بن فضال از ثعلبة بن محبوب از حسن صيقل از محمد بن مسلم از حضرت باقر ٧ كه فرمود