را عذاب خدا يا بيايد شما را روز قيامت يعنى هول و عذاب آخرت آيا غير خدا را ميخوانيد تا عذاب از شما بردارد و اگر هستيد راستگويان كه بتان خدايانند بلكه نه چنانست كه در آن زمان بتان را بخوانيد بلكه او را ميخوانيد و بس و تضرع جز بدرگاه او نبريد پس ميبرد و دفع ميكند از شما در دنيا آنچه او را بسوى دفع آن ميخوانيد اگر خواهيد و حكمتش مقتضى كشف و دفع آن باشد و فراموش ميكنيد آنچه را كه شريك ساخته‌ايد باو يعنى خدايان خود را ميگذاريد و در دفع عذاب متوجه او ميشويد پس خداى جل جلاله ببندگانش فرمود كه اى كسانى كه بسوى رحمت من فقير و محتاجيد بدرستى كه من حاجت بسوى خود را الزام كرده‌ام بر شما در هر حالى و همچنين خوارى بندگى را در هر وقتى پس بسوى من فزع كنيد در هر كارى كه در آن شروع ميكنيد و تمام و بلوغ غايت و پايان آن را اميد داريد پس بدرستى كه من اگر خواهم كه بشما عطاء كنم غير من بر منع شما قدرت ندارد و اگر خواهم كه شما را منع كنم غير من بر عطاء كردن بشما قدرت ندارد پس من سزاوارتر كسى هستم كه از او سؤال شده و اولى كسى كه بسوى او تضرع و زارى شده پس در نزد ابتداى هر كار كوچك يا بزرگى بگوئيد كه‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ يعنى يارى ميجويم بر اين كار بخدائى كه عبادت درست نباشد از براى غير او آنكه فرياد رسنده است هر گاه از او فريادرسى خواسته شود و جواب دهنده هر گاه خوانده شود رحمان و بخشاينده كه رحم ميكند بگستردن رزق بر ما و رحيم يعنى مهربان در دينهاى ما و دنيا و آخرت ما كه دين را بر ما سبك گردانيده و آن را آسان و سبك قرار داده و او ما را رحم ميكند بجدا شدن ما از دشمنانش بعد از آن فرمود كه رسول خدا ٦ فرمود كه هر كه امرى كه او را فرا گرفته او را اندوهناك سازد و بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ بگويد و او صاحب اخلاص از براى خدا باشد و بدل خويش بسويش رو آورد از يكى از دو خصلت جدا نباشد يا بلوغ و رسيدن بحاجاتش در دنيا و يا آنكه آماده مى‌شود از برايش در نزد پروردگارش و ذخيره مى‌شود در پيش آن جناب و آنچه نزد خدا است بهتر و باقى‌تر است از براى مؤمنان‌