زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٦٠٤ - (٥)(شبهات وارده در پيرامون غيبت)

اكثم بن صيفى زمان حضرت رسول ٦ را درك كرد و ليكن پيش از آنكه حضور آن جناب برسد درگذشت.

دريد بن صمه چهار صد و پنجاه و شش سال عمر نمود، و در هنگام مرگ گفت:

پس از اين دويست سال ديگر هم زندگى كرد و در جنگ حنين كشته شد.

صيفى بن رياح بن اكثم دويست و هفتاد سال زندگى نمود و در اين مدت عقلش زايل نشد و با بردبارى كامل ميزيست و اين بيت را در باره او گفته‌اند:

نصر بن دهمان بن سليم بن اشجع يك صد و نود سال عمر كرد، تا آنگاه كه دندانهايش ريخت و موهايش سپيد گرديد، خويشاوندانش احتياج به رأى و نظر او پيدا كردند و از خداوند خواستند تا عقل و شعورش را به وى بازگرداند، پروردگار دعاى آنان را مستجاب فرمود، و بار ديگر عقل او را برگردانيد و جوانى را از سر گرفت و موهاى سپيدش سياه شد، و سلمة بن خرشب انماطى گفته:

ضبيرة بن سعيد سهمى دويست و بيست سال زندگى كرد، و در اين مدت دندانهايش سالم و مويش سياه بود.

عمرو بن حممه دوسى چهار صد سال زندگى نمود و ابيات ذيل از گفته اوست:

شعبى گويد: در نزد ابن عباس در كنار زمزم نشسته بوديم و او براى مردم احكام مسائل شرع را بيان ميكرد، مرد عربى به ابن عباس گفت: در باره مسائل شرعى‌