زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣١٠ - (دلائل امامت سيد الشهداء

پيغمبر است و اين ارث را از پدر و مادرش اخذ كرده است.

خداوند دانا است كه شما بهترين مردم هستيد و از ميان شما محمد را برسالت برگزيد، و محمد هم علي را اختيار كرد و علي هم مرا براى امامت برگزيد و من هم حسين را براى شما اختيار كردم.

محمّد بن على گفت: تو امام و پيشوا و سيد من هستى، من در عقيده خود ثابت و پابرجا هستم و هيچ وقت گرفتار وساوس شيطان نيستم، ايمان من چنان محكم و استوار است كه بادهاى سخت او را از بين نميبرد و مانند نقوش بر صفحه كاغذ ترسيم شده است حسين ٧ داناترين ما است از جهت علم و دانش، و سنگين‌ترين ما است از نظر حلم و بردبارى، و از همه ما به حضرت رسول ٦ نزديكتر است، وى امام و پيشواى ما بود قبل از اينكه آفريده شود، و ناطق وحى بود پيش از اينكه به سخن گفتن آيد و اگر خداوند ميدانست كسى از غير ما داناتر هست محمّد را برسالت اختيار نميكرد، محمّد على را اختيار نمود و على شما را برگزيد و تو هم حسين را انتخاب كردى ما به اين انتخاب رضايت داريم و تسليم گفته شما هستم.

٣- در حديث حبابه والبيه دلالت روشنى است به امامت سيد الشهداء سلام اللَّه عليه و امامت او بعد از برادرش ثابت و مسلم است، علت اينكه حسين ٧ مردم را بطرف خود دعوت نكرد از اين جهت بود كه امام حسن ٧ با معاويه صلح كرده بود و او مانند پدرش و برادرش سكوت كرده بود.

هنگامى كه معاويه از دنيا رفت و در ظاهر براى او انصار و كمك حاصل شد امر خود را ظاهر كرد و براى گرفتن خلافت قيام نمود، و پسر عمويش مسلم را بطرف عراق فرستاد، تا مردم را بيارى او فرا خواند، مردمان كوفه با وى بيعت كردند و وعده نصرت به او دادند، پس از اين عهد خود را شكستند و او را در كنار نهر فرات با لب تشنه شهيد نمودند.