زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ١٩٩ - حجة الوداع

نخواهيد شد.

يكى از آن دو كتاب خداوند است و دوم عترت و اهل بيت من ميباشند اين دو از هم جدا نميشوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند، بعد با فرياد بلند مردم را ندا كرد: آيا من نسبت به شما از نفس خودتان اولى و احق نيستم؟ همگان گفتند:

آرى به خداوند سوگند چنين است.

در اين هنگام بازوى علي بن ابى طالب ٧ را گرفت و او را بالا برد تا اندازه كه سفيدى زير بغل آن دو نمايان شد بعد از اين جريان فرمود: «من كنت مولاه فهذا عليّ مولاه، اللّهم وال من والاه، و عاد من عاداه، و انصر من نصره، و اخذل من خذله».

پس از اين فرمايش از بالاى جهاز شتران پائين آمد و آفتاب به نصف النهار رسيده بود، بلافاصله دو ركعت نماز اداء فرمود، و مؤذن خود را فرمان داد تا اذان ظهر بگويد و بعد از اداء فريضه ظهر در خيمه خود جلوس فرمود و امر كرد علي ٧ هم در خيمه مقابل او قرار گيرد.

مسلمين مأمور شدند تا در آن خيمه حاضر شوند و او را به خلافت و امامت تهنيت و تبريك بگويند، مسلمين همگان امر حضرت رسول را اطاعت كردند و در نزد علي حاضر شدند و بعنوان امير المؤمنين بر وى سلام كردند، پس از اين زنان حضرت رسول و ساير مؤمنات نيز از مردان تبعيت كرده و بر آن جناب وارد شده و او را تبريك و تهنيت گفتند.

از جمله كسانى كه در تبريك و تهنيت مبالغه ميكرد عمر بن خطاب بود وى در هنگام ورود به خيمه امير المؤمنين گفت: «بخ بخ لك يا علي اصبحت مولاى و مولى كل مؤمن و مؤمنة» حسان بن ثابت انصارى شاعر پيغمبر در اين هنگام اشعار ذيل را سرود: