زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥٧١ - (نصوص امامت حضرت صاحب الزمان

محمد بن عثمان هم در جمادى الآخر سال سيصد و چهار و يا پنج از دنيا رفت و ابو القاسم حسين بن روح نوبختى طبق وصيت محمد بن عثمان در جاى او قرار گرفت، و او هم سرانجام در شعبان سال سيصد و بيست و شش وفات كرد و ابو الحسن على بن محمّد سمرى طبق وصيت حسين بن روح در جاى او قرار گرفت تا آنگاه كه او هم در شعبان سال سيصد و بيست و هشت از جهان رخت بربست.

از حسن بن احمد مكتب روايت شده كه وى گفت: من در مدينة السلام (بغداد) بودم، چند روز قبل از اينكه على بن محمد سمرى وفات كند در ميان مردم ظاهر شد و توقيعى را هم كه در دست داشت براى مردم بيرون آورد و نسخه توقيع از اين قرار بود:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ* اى على بن محمد سمرى خداوند تو را جزاى خير دهد و اجر دوستانت را در باره تو زياد گرداند، تو تا شش روز ديگر بيشتر زنده نيستى، اكنون خود را آماده مرگ كن و كسى را هم وصى خود قرار نده زيرا غيبت تامه رسيد و ديگر تا مشيت خداوند قرار نگيرد براى من ظهورى نخواهد بود، و ظهور من بسيار بطول خواهد انجاميد تا آنگاه كه دلها قساوت بگيرد و زمين از جور و فساد پر گردد.

پس از من شيعيانم خواهند آمد و مدعى رؤيت خواهند شد، هر كس قبل از خروج سفيانى و صيحه آسمانى مدعى رؤيت گردد مفترى است و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلىّ العظيم.

راوى گويد: ما از اين نامه و توقيع نسخه برداشتيم و از نزد وى بيرون شديم و چون روز ششم فرا رسيد بار ديگر مراجعت كرديم در حالى كه وى جان ميداد، گفتند وصى تو كيست؟ گفت: خداوند امر خود را به آخر ميرساند، و اين آخرين كلامى بود كه ما از وى شنيديم، پس از اين غيبت كبرى پيش آمد كه ما هنوز در آن هستيم و خداوند هر گاه اراده‌اش تعلق گيرد وسيله ظهورش را فراهم ميكند.