زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٥٧٠ - (نصوص امامت حضرت صاحب الزمان

اين مطلب را رد كند.

يكى از ثقات محدثين شيعه حسن بن محبوب زراد است، اين محدث بزرگ و جليل القدر كتابى در باره مشايخ اهل حديث تصنيف كرده است، اين كتاب از اصول شيعه بشمار ميرود و از كتاب مزنى و امثال او مشهورتر است، مؤلف اين كتاب صد سال قبل از وقوع غيبت زندگى ميكرده و در اين كتابش اخبارى در مورد غيبت نقل كرده كه پس از صد سال همه آنها مصداق پيدا كرد و مشاهده و تجربه خبر را تصديق نمود.

حسن بن محبوب از ابى بصير روايت ميكند كه خدمت حضرت صادق ٧ عرض كردم: امام باقر ميفرمود: قائم آل محمد ٦ داراى دو غيبت خواهد بود يكى كوتاه مدت و ديگرى طولانى، حضرت صادق فرمود: آرى اى ابو بصير مطلب چنين است يكى از اين دو غيبت بسيار طولانى است، و او ظهور نخواهد كرد تا آنگاه كه فرزندان فلان اختلاف كنند و دائره تنگ شود و سفيانى خروج نمايد، و گرفتارى زياد گردد و مردم در مرگ و مير و قتل و كشتار گرفتار شوند، و از روى ناچارى به حرم خداوند و رسول پناه برند.

اكنون در متن اين روايت توجه كن و بنگر چگونه براى حضرت صاحب الزمان ٧ دو غيبت اتفاق افتاد و اخبار و روايات حقيقت پيدا كرد، اما غيبت صغرى همان است كه سفراء و نوابش موجود بودند و مردم هم آنها را ميشناختند، معتقدين به امامت امام حسن عسكرى ٧ مانند: ابو هاشم داود بن قاسم جعفرى، محمد بن على بن بلال ابو عمرو عثمان بن سعيد سمان، پسرش ابو جعفر محمد بن عثمان، عمر اهوازى، احمد ابن اسحاق، ابو محمد وجنانى، ابراهيم بن مهزيار، و محمد بن ابراهيم و جماعت ديگرى كه از آنها اخذ روايت كرده‌اند، به اين نواب اعتقاد داشتند.

مدت اين غيبت هفتاد و چهار سال بود، و ابو عمرو عثمان بن سعيد عمرى كه قبلا وكيل حضرت هادى و عسكرى ٧ و مورد ثقه و اطمينان آنان بود واسطه بين امام زمان ٧ و مردم شد، پس از عثمان بن سعيد فرزندش محمد بن عثمان طبق وصيت پدرش در جاى او نشست، و واسطه بين مردم و امام ٧ گرديد.