زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٨٩ - (مناقب حضرت صادق

و أنّ محمدا رسول اللَّه و أنك وصىّ الأوصياء.

راوى گويد: پس از اين حضرت صادق ٧ روى خود را بطرف حمران كرد و فرمود: تو سخن را به حديث ميكشانى و بر خصمت غلبه ميكنى، و به هشام بن سالم فرمود: تو هم در مذاكرات خود به حديث توسل ميجوئى و ليكن از معرفت حديث اطلاعى ندارى، و به احول فرمود: تو قياس و حيله‌گرى باطلى را به سخن باطلى از بين ميبرى، و ليكن باطل تو محكم‌تر است.

پس از اين متوجه قيس ماصر شد و فرمود: شما در مذاكرات خود به اخبار نبوى استشهاد ميكنى، و ليكن در هنگام اخذ نتيجه از مطلب دور ميشوى، حق را به باطل مخلوط ميسازى، حرف حق اگر چه اندك باشد از گفتار زياد كه باطل باشد بهتر است، تو و احول چون باز شكارى بر خصم حمله ميكنيد، و در فن مجادله ماهر هستيد يونس بن يعقوب گويد: من يقين كردم كه در باره هشام هم مانند آنان سخن خواهد گفت، در اين هنگام فرمود: اى هشام تو مانند پرندگان كه هر گاه بزمين ميرسند پاهاى خود را جمع ميكنند و بار ديگر پرواز مينمايند هستى، كنايه از اين است كه تو در مجادله از ميدان بيرون نميروى و با هوش و زرنگى مخصوص بر خصم غلبه ميكنى، و بايد مانند تو با مردم سخن گويند، اينك از كجروى بترس تا به شفاعت ما برسى.

اين حديث علاوه بر معجزات كه دلالت بر امامت حضرت صادق ٧ دارد، متضمن اثبات حجيت نظر در امامت است.

(مناقب حضرت صادق ٧)

امام صادق سلام اللَّه عليه در زمان خود اعلم و انبه فرزندان حضرت رسول ٦ بود، و در نزد خاصه و عامه مقام ارجمندى داشت، و از هيچ كدام به اندازه حضرت صادق علم و دانش روايت نشده، اصحاب حديث و روايت اسامى راويان آن جناب را جمع كرده‌اند و آنان با اختلافى كه در عقائد و آراء داشتند، در حدود چهار هزار نفر بودند كه‌