زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٣٤٥ - (شهادت حضرت سيد الشهداء

بعد از كشته شدن ياران امام حسين على اكبر فرزند آن جناب كه در آن روز نوزده سال‌[١] از عمرش ميگذشت و از زيباترين مردم بود بميدان جنگ آمد و گفت‌

حضرت على اكبر اين چند بيت را مكرر خواندند، اهل كوفه از جنگ كردن با او خوددارى ميكردند، ناگهان مرة بن منقذ عبدى نيزه‌اى به او زد و او را از بالاى اسب بر زمين انداخت، مردم پيرامون او را گرفتند و با شمشير بدن مبارك او را پاره پاره‌

[١] در باره حضرت على اكبر ٧ كه در وقعه كربلا در چه مرحله از سن بودند در ميان مورّخين و مقتل نويسان اختلاف است، گروهى وى را هژده سال و جماعتى نوزده سال و عده‌اى هم سن او را بيست و پنج سال و داراى زن و فرزند دانسته‌اند.

در كامل الزيارات ابن قولويه زيارتى از امام ٧ روايت ميكند كه در متن اين زيارت بطور صريح و روشن او را داراى زن و فرزند ميداند، يكى از فقرات آن زيارت چنين است كه امام ميفرمايد:« صلى اللَّه عليك و على عترتك و اهل بيتك» و در فقره ديگر فرمايد:« صلى اللَّه عليك يا ابا الحسن» بنا بر اين روايت حضرت على اكبر ٧ داراى زن و فرزند بوده و كنيه‌اش هم ابو الحسن است.

در كتاب شريف كافى نيز در اين مورد روايتى هست، و در اين حديث هم تصريح شده كه على بن الحسين عليهما السّلام در كربلا داراى ام ولدى بوده، اين حديث را مرحوم كلينى در كتاب النكاح« باب الرجل يتزوج ام ولد ابيه» نقل كرده است.

ابو الفرج اصفهانى در مقاتل الطالبيين در مورد على اكبر روايتى نقل ميكند كه آن حضرت در زمان جدش امير المؤمنين ٧ متولد شده است، نگاره در مقدمه روضة الاسرار شمس الشعراء سروش در اين مورد بتفصيل بحث كرده است، و از روى اخبار و روايات و قرائن تاريخى مسلم است كه حضرت على بن الحسين داراى زن و فرزند بوده و سن مباركش در حدود بيست و پنج تا بيست و هشت سال بوده است. جويندگان به ديوان شمس الشعراء سروش كه به تصحيح و همت دوست ارجمند جناب آقاى حسين كى استوان حفظه اللَّه چاپ شده است رجوع نمايند تا تفصيل مطلب را در آن جا بيابند.