زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٩٩ - (دلائل امامت امام حسن

و چند ماه از عمر شريفش گذشته بود توسط جعده دختر اشعث بن قيس مسموم شد و از دنيا رفت، معاوية بن ابى سفيان مقدارى زهر براى جعده فرستاد و به او وعده كرد در صورتى كه حسن را مسموم كند او را در عقد يزيد خواهد آورد، و صد هزار درهم نيز براى او فرستاد.

جعده هم براى رسيدن به اين آرزو امام حسن ٧ را مسموم كرد و آن جناب در اثر اين زهر مدت چهل روز مريض و بسترى شدند و پس از اين درگذشتند، سيد الشهداء سلام اللَّه عليه برادرش را غسل دادند كفن كردند و در نزد جده‌اش فاطمه بنت اسد بخاك سپردند

(دلائل امامت امام حسن ٧)

اول- از نظر عقل وجوب امام در هر زمانى ثابت شده و نيز لازم است كه امام بايد معصوم باشد و از طرف خداوند و رسول بايد نسبت بوى تصريح شده باشد، و ما از روى ادله و براهين دانسته‌ايم كه حق از امت حضرت محمّد ٦ خارج نميشود.

هنگامى كه اين موضوع ثابت شد ما در اقوال امت اسلامى پس از شهادت حضرت علي ٧ تفحص ميكنيم و اقوال آنها را كاملا مطالعه مينمائيم گروهى ميگويند پس از علي ٧ احتياج بامام در بين نيست، گروهى عقيده دارند كه امام وجود دارد و ليكن معصوم نيست، ما اين دو نظر را باطل كرديم و ثابت نموديم كه امام در هر زمانى لازم است و بايد معصوم باشد، و عده‌اى هم بامامت حسن بن علي ٧ معتقد شده و او را معصوم هم ميدانند و اين مطابق حق و واقع است و اگر چنانچه غير از اين اقوال مطلبى ديگر گفته شود از اقوال امت خارج است.

دوم- علماى شيعه بطور متواتر خلفا عن سلف نقل ميكنند كه على ٧ به امامت فرزندش حسن تصريح فرموده و او را بعنوان خليفه بشيعيان خود معرفى كرده است كسانى كه منكر اين گونه نصوص و روايات باشند مثل اشخاصي هستند كه معجزات و كرامات حضرت رسول را رد ميكنند و كسانى كه در اين موضوع طالب تحقيق باشند بكتب كلاميه مراجعه كنند.