زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٧٧ - جهاد امير المؤمنين

كه در جنگ بدر او را براى فتح مسلمانان سبب قرارداد و در اين دو غزوه فتح در دست او واقع شد، على ٧ با اينكه در اين جنگ گرفتارى و ابتلاء شديدى پيدا كردند صبر و شكيبائى را از دست ندادند.

ابو البخترى قرشى گويد پرچم قريش در تمام مواقع در دست قصى بن كلاب بود پس از وى پرچم بدست فرزندان عبد المطلب افتاد و آنان در جنگها پرچم را در دست مى‌گرفتند، بعد از اينكه حضرت رسول ٦ مبعوث شدند پرچم قريش در اختيار آن جناب قرار گرفت و پيغمبر هم او را بعلى بن ابى طالب دادند.

اولين بارى كه اين پرچم در دست على ٧ قرار گرفت غزوه «ودّان» بود و اين اولين جنگى بود كه پرچم اسلام برافراشته شد و پس از آن در جنگ بدر كه بزرگترين حادثه از براى مسلمين بود، و در جنگ احد اين پرچم ابتداء در دست بنى عبد الدار بود حضرت رسول او را به مصعب بن عمير دادند هنگامى كه مصعب بشهادت رسيدند پرچم از دستش افتاد و قبائل عرب هر كدام انتظار داشتند كه پرچم را در دست بگيرند در اين هنگام حضرت رسول ٦ پرچم را گرفتند و به امير المؤمنين ٧ بخشيدند و پرچم مشركين نيز در دست طلحة بن ابى طلحه بود و اين مرد را قوچ جنگجويان «كبش الكتيبة» مى‌گفتند اين مرد با على ٧ روبرو شدند امير المؤمنين ضربتى بر سرش نواختند كه ديدگانش از حدقه پريد و فرياد وحشت انگيزى برآورد و پرچم از دستش افتاد.

در اين هنگام برادرش مصعب پرچم را بدست گرفت، عاصم بن ثابت تيرى بطرف او افكند و او را از پا درآورد، پس از اين برادر ديگرش عثمان پرچم را گرفت، عاصم تيرى هم بطرف او انداخت و در اثر اين تير كشته شد، بعد از اين جريان يكى از بردگان او بنام صواب پرچم را برداشت، و اين برده بسيار شجاع و دلاور بود.

علي ٧ خود را به او رسانيد و با شمشير دست راستش را قطع كرد، او پرچم را با دست چپ گرفت، امير المؤمنين با ضربت ديگرى دست چپش را نيز قطع نمود، او پرچم را با سينه خود نگهداشت و با دستهاى بريده خود پرچم را در سينه نگهدارى‌