زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٧١ - (مناقب مخصوصه امير المؤمنين

در اين هنگام علي ٧ بر زمين افتادند و سجده شكر بجا آوردند، و پس از اين گفتند: حمد ميكنم خداوند را كه اسلام را بر من ارزانى داشت، و قرآن را بمن آموخت، و با فضل و كرمش مرا محبوب بهترين مردمان و خاتم پيامبران كرد، حضرت رسول بار ديگر فرمود: يا على اگر تو نبودى مؤمنين پس از من شناخته نميشدند در اين روايت فضائل و مناقبى در باره على ٧ آمده كه احدى را در آن شركت نيست، و اگر اين خصوصيات را از آغاز خلقت تاكنون بر مردمان تقسيم كنند، همگان افتخار و مباهات ميكنند.

١٢- از مناقب على ٧ اطاعت كردن آتش از آن جناب است، اعمش روايت ميكند از عبد اللَّه بن عمر شنيدم كه على بن ابى طالب ميگفت: من با آتش «قسيم» هستم و روز قيامت كنار آتش خواهم ايستاد و خواهم گفت: اين از براى تو و آن از براى من.

١٣- عباية بن ربعى گويد: از على ٧ شنيدم ميفرمود: بخدائى كه دانه را شكافت و مردم را آفريد من روز قيامت قسيم آتش خواهم بود، راوى گويد: من اين موضوع را از محمد بن ابى ليلى نيز پرسيدم، او گفت: مقصودش اين است كه دوستانم در بهشت و دشمنانم در جهنم خواهند بود، گفتم: تو اين حديث را از على شنيده‌اى؟

گفت: آرى.

١٤- جابر جعفى گويد: امام ٧ بمن گفت: حضرت رسول ٦ بعايشه فرمودند: راجع به على بن ابى طالب مرا اذيت نكنيد، زيرا وى امير مؤمنان و سرور مسلمانان است، خداوند روز قيامت وى را بر صراط خواهد نشانيد، در اين هنگام وى دوستانش را داخل بهشت و دشمنانش را وارد جهنم خواهد كرد.

١٥- ابو رافع گويد: هر گاه رسول خدا اراده ميكردند از مجلسى برخيزند جز على بن ابى طالب ديگرى دست او را نميگرفت، و اصحاب آن بزرگوار از اين موضوع اطلاع داشتند و لذا در اين گونه مواقع مبادرت نميكردند، حمانى در احاديث خود گفته: حضرت رسول ٦ هر گاه اراده ميكردند بنشينند به على تكيه ميكردند و هنگامى كه اراده ميكردند برخيزند دست خود را در دست علي ميگذاشتند.