زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٥٦ - (٣)(معجزات و خوارق عادات امير المؤمنين

سخن گفت، زيرا كه حسين بشهادت رسيد و من از يارى كردن او خوددارى كردم، براء از اين جهت اظهار ندامت و حسرت ميكرد.

اين مطالب و موضوعاتى كه ما نقل كرديم، از حوادث و وقايعى بود كه حضرت علي ٧ قبل از وقوع آنها اطلاع داد، و از اين گونه روايات و اخبار در كتب مربوطه بسيار زياد است، و اين نمونه و مختصرى بود كه ما در اين كتاب آورديم.

امير المؤمنين ٧ در خطبه قاصعه و در خطبه‌اى كه در بصره انشاد فرمودند، راجع به خلفاء بنى اميه و بنى عباس و حوادثيكه بعد از آن حضرت در شهرها و ولايات روى داد، و از ستمهائى كه از بنى عباس و بنى اميه بمردم رسيد، مطالب زيادى ابراز فرمودند كه ما همه آنها را نميتوانيم ذكر كنيم و اين چند خبر نمونه براى خردمندان كافى است.

از امير المؤمنين ٧ خوارق عادات و كرامات و معجزات ديگرى نيز بمعرض ظهور و بروز رسيده كه غير از اخبار از حوادث آينده است، و ما اكنون چند موردى از آنها را ذكر ميكنيم.

١- يكى از اين خوارق عادات داستان «عين راحوما» و قضيه راهب در زمين كربلا و موضوع «صخره» است، جريان اين واقعه از اين قرار است كه: امير المؤمنين ٧ هنگام عزيمت بطرف «صفين» لشكريان آن جناب دچار بى‌آبى و تشنگى شدند و هر چه اين طرف و آن طرف دويدند آب پيدا نكردند.

حضرت علي ٧ به اتفاق لشكريانش مقدارى از جاده منحرف شدند و پس از مختصر راه‌پيمائى از دور ديرى بنظرشان رسيد، حضرت امر كرد صاحب دير را نزد او حاضر كنند پس از اين از وى پرسيدند آيا در اين نزديكيها آبى وجود دارد؟ گفت:

شما از آب دور شده‌ايد و اكنون ميان شما تا لب آب دو فرسخ فاصله است، و نزديك من آبى وجود ندارد.

امير المؤمنين ٧ سر مركب خود را برگردانيد و رو بطرف قبله آمد، به اصحاب خود امر كرد تا مكانى را كه در نزديك دير بود بشكافند، ياران آن جناب زمين مورد