زندگاني چهارده معصوم (ترجمه إعلام الورى بأعلام الهدى شيخ طبرسي) - عطاردي، عزيزالله - الصفحة ٢٢٩ - مدت خلافت و وفات امير المؤمنين

است و گاهى به «ابو الحسين» و «ابو السبطين» و «ابو الريحانتين» نيز مكنّى بوده يكى از كنيه‌هاى آن حضرت «ابو تراب» است، و اين كنيه را حضرت رسول ٦ به آن جناب اعطاء كرده بود در هنگامى كه وى را در سجده روى خاك مشاهده كردند.

يكى از القاب خاصه آن جناب «امير المؤمنين» بود، اين لقب را حضرت رسول ٦ به آن حضرت دادند و فرمودند به علي بن ابى طالب بعنوان امير المؤمنين سلام كنيد، در مذهب شيعه اطلاق اين عنوان به هيچ يك از ائمه تجويز نشده است زيرا كه اين عنوان مخصوص علي ٧ ميباشد.

امير المؤمنين سلام اللَّه عليه از طرف حضرت رسول ٦ به القاب و عناوين ديگرى نيز ملقب بوده مانند: سيد المسلمين، امام المتقين، قائد الغر المحجلين، سيد الأوصياء، و سيد العرب، اخو رسول اللَّه، وزير، وصى، خليفة رسول اللَّه، مرتضى، يعسوب المؤمنين، و صهر رسول اللَّه.

مدت خلافت و وفات امير المؤمنين ٧‌

حضرت امير المؤمنين ٧ در بيست و يكم ماه رمضان سال چهلم از هجرت در اثر ضربت ابن ملجم مرادى به شهادت رسيد، در شب نوزدهم رمضان هنگامى كه آن بزرگوار قصد اداء نماز صبح را داشتند و مردم را براى نماز دعوت ميكردند در مسجد بزرگ كوفه توسط آن شقى روسياه ضربت خوردند.

عبد الرحمن بن ملجم مرادى از آغاز شب در مسجد كوفه انتظار امير المؤمنين ٧ را ميكشيد و با شمشير زهر آلود خود در گوشه مسجد مخفى شده بود، پس از اينكه علي ٧ مجروح شدند و فرق مباركش شكافته شد و بدنش مسموم گرديد تا شب بيست و يكم بسر بردند و در ثلث آخر شب بيست و يك جهان را وداع گفتند، علي ٧ قبل از اين قضيه مردم را از وقوع آن اطلاع ميداد.

در روايات وارد شده است چون ماه رمضان درآمد امير المؤمنين ٧ هر شبى را