رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٧٧ - فصل پنجم

گفت «انّ اللّه تعالى‌[١] توّجنى بتاج الكرامة[٢]، ثمّ نادانى حبيبى الىّ»، و حسين‌[٣] حلّاج گفت «رأيت حبيبى بعين قلبى، [فقلت من أنت قال أنت‌][٤]». و ديگر صحابه و مشايخ را احوال‌ها[٥] بوده است كه ياد كردن دراز پاى‌[٦] دارد.

(٦١) پس هر كه نفس خود را بشناخت، بقدر استعداد نفس او را از معرفت حقّ تعالى نصيبى بود[٧]. و چندان كه رياضت بيشتر كشد و باستكمال نزديك‌تر گردد معرفت‌[٨] زياده‌تر مى‌شود[٩]. و مثال اين چنان باشد كه نور آفتاب بهر[١٠] خانه بقدر روزن آن خانه‌[١١] تابد[١٢]. مثلا در سراى پادشاهى كه سعتى‌[١٣] عظيم دارد و روزنهاى فراخ بيش‌[١٤] از آن تابد كه در خانه پيرزنى درويش كه خانه‌اى دارد كوچك‌[١٥] و روزنى تنگ‌[١٦]، و در صحرائى كه صد در صد يا[١٧] هزار در هزار باشد بيش از آن تابد كه در سراى پادشاهى كه ده در ده‌[١٨] يا بيست در بيست باشد[١٩]. اكنون بدان كه‌[٢٠] معرفت نفس از آن قدر كه من‌[٢١] در اين مختصر شرح داده‌ام‌[٢٢]، اگر حاصل توانى كردن و بر آن هستى‌[٢٣] كه اين شغل‌[٢٤] مهمّ‌[٢٥] را پيشگيرى و بسر برى، در فصل ششم گوش‌دار و خاطر گمار تا از معرفت حقّ تعالى‌[٢٦] آن قدر كه‌

[١] تعالى:-F

[٢] الكرامة: كرامته‌S

[٣] حسين:-S

[٤] فقلت ... انت: فقال من انت فقلت اناS

[٥] احوال‌ها: هر يكى را مقامى‌S

[٦] دراز پاى: طول‌S دراز ناى‌P

[٧] بود: باشدS

[٨] معرفت: و معرفت‌S

[٩] زياده‌تر مى‌شود: زيادتر شودS

[١٠] بهر: در هرF

[١١] آن خانه: خانه‌F

[١٢] تابد: مى‌تابد

[١٣] سعتى: سهمى‌S

[١٤] بيش: پيش‌S

[١٥] خانه‌اى دارد كوچك: صحنى كوچك داردS

[١٦] روزنى تنگ: روزنى كوچك‌S

[١٧] يا: و ياF

[١٨] در ده:+ باشدS

[١٩] باشد:-S

[٢٠] بدان كه:-F

[٢١] من:-S

[٢٢] داده‌ام: داديم

[٢٣] بر آن هستى: ترا آن قريحه هست‌S

[٢٤] شغل: فهم‌S

[٢٥] مهم:-SP

[٢٦] تعالى:-S