رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٢١١ - مبدأ التحديث

بود. پرسيدم كه بى‌خورده بزرگان از كدام صوب تشريف داده‌اند؟

آن پير كه بر كناره‌[١] صفّه بود مرا جواب داد كه ما جماعتى مجرّدانيم، [از جانب «ناكجاآباد»][٢] مى‌رسيم. مرا فهم بدان نرسيد[٣]، پرسيدم كه آن‌[٤] شهر از كدام اقليم است؟ گفت [از آن اقليم است‌][٥] كه انگشت سبّابه آنجا راه نبرد[٦]، پس‌[٧] مرا معلوم شد كه پير[٨] مطّلعست.

گفتم بحكم كرم، اعلام فرماى كه بيشتر اوقات شما در چه‌[٩] صرف افتد؟

گفت بدان كه‌[١٠] كار ما خياطت‌[١١] است و ما[١٢] جمله حافظيم كلام خداى را عزّ سلطانه‌[١٣] و سياحت كنيم. پرسيدم كه اين پيران كه بر[١٤] بالاى تو نشسته‌اند چرا ملازمت سكوت مى‌نمايند؟ جواب داد كه از بهر آنكه امثال‌[١٥] شما را اهليّت مجاورت ايشان نباشد، من زبان‌[١٦] ايشانم و ايشان در مكالمت اشباه تو شروع ننمايند[١٧].

(٦) ركوه‌اى يازده تو[١٨] ديدم در صحن افكنده و قدرى آب در ميان‌[١٩] آن، و در ميان آب ريگچه مختصر متمكّن شده و بر جوانب آن ريگچه جانورى چند مى‌گرديدند و بر هر طبقه‌اى ازين ركوه يازده تو از طبقات نه‌گانه بالائين‌[٢٠] انگله روشن بر نشانده‌[٢١]، الّا بر طبقه دوّم كه انگلهاى نورانى بسيار بود بر نمط و نهاد تركهاى‌

[١] كناره: كنارC

[٢] از جانب كجاآباد: از كجا ناكجابادT

[٣] بدان نرسيد: برسيدT

[٤] كه آن: كه اين‌C

[٥] از آن اقليم است: از اقليمى‌C

[٦] نبرد: نداندC

[٧] پس:-T

[٨] كه پير: كه او پيرى‌C

[٩] در چه: بر چه‌T

[١٠] بدان كه:-C

[١١] خياطت: خياطى‌C

[١٢] و ما: وC

[١٣] عز سلطانه:-T

[١٤] بر:-C

[١٥] امثال:-C

[١٦] زبان: لسان‌C

[١٧] ننمايند: كنندT

[١٨] يازده تو: يازده تو راT

[١٩] ميان:+ آن‌C

[٢٠] بالائين: بالا آن راT

[٢١] برنشانده: نشانده‌C