رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٤٥٤ - فصل پنجم ابتدا كردن به آنچه وجود نبى ضرورى است در اين عالم

تا باجتماع و معاونت و مشاركت ايشان كار جملگى‌[١] بر نظام بود. پس بسبب‌[٢] اجتماع حاجتمند شدند[٣]، بترتيب شهرها و عقد مدينها و قيام نمودن بمصالح و شرايط[٤] آنچه‌[٥] در بلاد و مدن بكار آيد. پس چون نظام عالم‌[٦] بدين سبب‌[٧] حاصل مى‌آيد[٨]، چاره نباشد[٩] از وجود انسان و بقاى نوع او بمشاركت بنى جنس خويش‌[١٠]، و مشاركت تمام نمى‌شد الّا بمعاملت‌[١١]، و معاملت تمام نمى‌شد [الّا به سنّتى و عدلى، و سنّت و عدل تمام نمى‌شد الّا به سنّت نهنده‌][١٢] و عدل‌گسترى. و البتّه‌[١٣] مى‌بايست كه اين‌[١٤] سنّت و عدل ميان خلق مستمرّ و مستقيم شود، پس حاجت بود بشخصى كه نبى و ولى‌[١٥] بود هم از جنس بنى آدم تا آن‌[١٦] سنّت ميان خلق بگستراند و ظلم و جور و ناراستى محو كند. پس بوجود اين چنين شخصى‌[١٧] حاجت بيش از آن بود كه بوجود مژه چشم و موى ابرو[١٨] و قعر[١٩] زير قدم و سرخى لبها[٢٠] و اختلاف انگشتان‌[٢١] و مانند آن كه زيادتست‌[٢٢] در آفرينش در منافع‌[٢٣] آدمى. و چون حكمت الهى و قضاى سابق بامثال آفرينش‌[٢٤] اين زيادات‌[٢٥] همى‌رسيد[٢٦] كه بدان‌[٢٧] حاجت‌[٢٨] نيست، پس بوجود شخصى چنين‌[٢٩] كه در عالم اين مصالح عامّ‌

[١] جملگى: بجملگى‌H

[٢] بسبب: بدين سبب‌H

[٣] شدند: شدن‌T

[٤] بمصالح و شرايط: شرايط و مصالح‌T

[٥] آنچه: و آنچه‌H

[٦] عالم.-TH

[٧] سبب:

سنن‌T

[٨] مى‌آيد: مى‌آمدT

[٩] نباشد: نبودT

[١٠] خويش:-T

[١١] معاملت: معاطات‌H

[١٢] الا به سنتى ... نهنده:-T

[١٣] و عدل‌گسترى و البته:-T

[١٤] اين:-T

[١٥] نبى و ولى: و فى و ملى‌H

[١٦] آن: اين‌T

[١٧] اين چنين شخصى: اين شخص‌H

[١٨] ابرو:

ابروى‌T

[١٩] قعر: تقعرT

[٢٠] سرخى لبها: سرH

[٢١] انگشتان: انگشت‌هاT

[٢٢] زيادات: زيادت‌H

[٢٣] در منافع و منافع‌T

[٢٤] آفرينش: اين آفرينش‌H

[٢٥] زيادات:

زيادت‌H

[٢٦] همى‌رسيد: نمى‌رسدT

[٢٧] بدان: بدان بسى‌S بآن‌T

[٢٨] حاجت:

حاجتى‌T

[٢٩] پس بوجود شخصى چنين: بوجود اين چنين شخص‌T