رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٤٤١ - فصل هشتم در شناختن احوال نفوس بعد از مفارقت بدن
كمترين بنده است[١] مر[٢] بارى را تبارك و تعالى[٣] با باضافت ديگر[٤] فرشتگان[٥] كه بندگان اواند[٦]. ببين كه ملك و عظمت و جلال[٧] او كه مبدأ همه است[٨] و همه موجودات صادر از فعل اوست[٩] خود تا بچه[١٠] حدّ باشد [بلكه آدمى خود از ادراك آن عاجز آيد][١١]، و العجز عن درك الادراك ادراك ازينجاست، و سخن نبوى[١٢]- عليه السلام[١٣]- هم[١٤] دليل است بر اين معنى كه[١٥] «لا احصى[١٦] ثناء عليك انت كما أثنيت على نفسك.»[١٧] (٤٢) و امّا نفس كامل ناپاك چون مفارقت كند او را المى عظيم پديد آيد: يكى از جهت مبدأ اوّل و يكى[١٨] از جهت بدن كه هر دو معشوق او باشد[١٩] و بايشان[٢٠] نرسد، پس او در عذابى[٢١] اليم باشد[٢٢]، پس اين اثر[٢٣] و هيأت كه از جهت اين عالم در نفس او[٢٤] حاصل باشد بتدريج از و بر مىخيزد، تا آنگاه كه از اين عالم خلاص يابد و بلذّت روحانى رسد.
و قرآن مجيد بر اين معنى[٢٥] ناطق است: «وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا»[٢٦]، و جاى ديگر مىگويد «إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ»[٢٧]. و شرك آن[٢٨] باشد كه وحدانيّت او بيقين نداند[٢٩] چنانكه
[١] بنده است: بندهايستMT
[٢] مر: منM ,-T
[٣] بارى را تبارك و تعالى:
بارى تبارك و تعالى راMT
[٤] ديگر: با ديگرMT
[٥] فرشتگان: فريشتگانH
[٦] اواند: وىاندMT
[٧] جلال: حالتH
[٨] همه است: همه اوستH
[٩] فعل اوست: فعل اوT
[١٠] خود تا بچه: خود بچهM بچهT
[١١] بلكه ... عاجز آيد: بلكه آدميان از ادراك آن عاجزاندMT
[١٢] نبوى: نبىT
[١٣] عليه السلام:
صلى اللّه عليه و آلهM
[١٤] هم:-MT
[١٥] اين معنى كه:- كهMT
[١٦] لا احصى: انا لا أحصيM
[١٧] اين حديث در صحيح ترمذى ٥ و سنن ابن ماجه( الدعاء) ٣ آمده است
[١٨] و يكى: يكىT
[١٩] باشد: باشندM
[٢٠] بايشان: با ايشانH
[٢١] عذابى: عذابMT
[٢٢] باشد: بماندMT
[٢٣] اين اثر: آن اثرMT
[٢٤] در نفس او:-MT
[٢٥] بر اين معنى:-M ، باينT
[٢٦] سوره ١٩( مريم) آيه ٧١- ٧٢
[٢٧] سوره ٤( النساء) آيه ٤٨
[٢٨] آن: اوM
[٢٩] نداند: ندانندH