رسائل شيخ اشراق - شيخ اشراق - الصفحة ٣٠٥ - فصل هشتم

«أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْ‌ءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»[١] «وَ إِنْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ.»[٢]

فصل هشتم‌[٣]

(١٢) پادشاهى باغى داشت كه البتّه در فصول اربعه‌[٤] از رياحين و خضرت‌[٥] و مواضع نزهت خالى نبودى، آبهاى عظيم‌[٦] در آنجا روان‌[٧] و اصناف‌[٨] طيور بر اطراف اغصان انواع الحان ادا مى‌كردند[٩]، و از[١٠] هر نعمتى‌[١١] كه در خاطر متخلّج مى‌شد و هر زينتى كه در وهم مى‌آيد در آن باغ حاصل بود، و از آن‌[١٢] جمله جماعتى‌[١٣] طواويس بغايت لطف و زيب و رعونت‌[١٤] در آنجا مقام داشتندى‌[١٥] و متوطّن گشته بودند[١٦]. وقتى اين پادشاه طاوسى را از آن‌[١٧] جمله بگرفت و بفرمود تا او را در چرمى دوزند[١٨] چنانكه از[١٩] نقوش اجنحه او هيچ ظاهر نماند و بجهد[٢٠] خويش مطالعه جمال خود نتوانست كرد[٢١]. و بفرمود تا هم در باغ سلّه‌اى بر سر او فرو كردند كه جز يكى سوراخ نداشت كه قدرى ارزن در آنجا ريختندى از بهر قوت و برگ معيشت او. مدّتها برآمد[٢٢]، اين طاوس خود را و ملك را و باغ را

[١] سوره ٢٧( النمل) آيه ٢٥

[٢] سوره ١٥( الحجر) آيه ٢١

[٣] فصل هشتم: واقعه ديگرT

[٤] اربعه:+ آن باغ‌T

[٥] و خضرت:-T

[٦] عظيم:

روان‌T

[٧] روان:-T

[٨] اصناف: اضاف‌S

[٩] الحان ادا ميكردند: حيوان الحان مى‌كردندT

[١٠] و از: ازS

[١١] نعمتى: نغمى‌S ، لعتى‌T

[١٢] از آن: ازT

[١٣] جماعتى: جمعى‌S

[١٤] و رعونت: رعونت:T

[١٥] داشتندى: ساخته بودندT

[١٦] گشته بودند: شده‌T

[١٧] از آن: از اين‌T

[١٨] در چرمى دوزند: دو چرمى دوختندS

[١٩] چنانكه از:- ازS

[٢٠] بجهد: بجدT

[٢١] مطالعه جمال خود نتوانست كرد: ملاحظت حال خود تواند كردT

[٢٢] مدتها برآمد: چون مدتى بر آمدT