فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٣ - ١ سياست

وفلان مجرّب قد ساس و سيس عليه، أي: أُمِّر و أُمِّر عليه»[١].

و فلانى باتجربه است و سياست كرده يا سياست شده است، يعنى: فرمانروايى كرده يا بر او فرمانروايى شده است.

فيّومى در المصباح المنير در معناى واژه سياست مى‌گويد:

«سَاسَ زَيْدٌ الْأَمْرَ: يَسُوسُهُ سِيَاسَةً دَبَّرَهُ و قَامَ بِأَمْرِهِ»[٢].

زيد به سياست امر پرداخت يا و آن را سياست كرد سياستى؛ يعنى: آن را تدبير كرد، و به امر آن قيام نمود.

ابن منظور در لسان العرب در اين زمينه مى‌گويد:

«السَّوْس: الرياسة ...

سوس يعنى رياست- سپس مى‌گويد:-

ساس الأمر سياسة: قام به؛ والسياسة: القيام على الشي‌ء بما يصلحه»[٣].

امر را سياست كرد سياستى؛ يعنى قيام به آن نمود، و سياست يعنى: كمر به سرپرستى چيزى بستن به وسيله انجام آنچه موجب اصلاح آن مى‌شود.

[١] . اسماعيل بن حماد الجوهرى، صحاح اللغة، ذيل واژه« سياست».

[٢] . احمد بن محمد بن على فيومى، المصباح المنير، ذيل واژه« سياست».

[٣] . أبوالفضل جمال الدين محمدبن مكرم الأفريقى المصرى ابن منظور، لسان العرب، ذيل واژه« سياست».