فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٤٠ - واژه چهارم «ولايت»

صلوات الله عليهم فراخواند و اگر پيروز مى‌شد بدانچه دعوت كرده بود عمل مى‌كرد و وفا مى‌نمود- تا آنجا كه فرمود:-

إِنَّ زَيْدَ بْنَ عَلِيٍّ لَمْ يَدَّعِ مَا لَيْسَ لَهُ بِحَقٍّ وَ إِنَّهُ كَانَ أَتْقَى لله مِنْ ذَلِكَ إِنَّهُ قَالَ: أَدْعُوكُمْ إِلَى الرِّضَا مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ»[١].

همانا زيد بن على آنچه را حق خود نبود ادعا نمى‌كرد، و خدا ترس‌تر از اين بود كه چنين ادعايى بكند، او گفت: شما را به رضاى از آل محمد (ص) فرامى‌خوانم.

از اين روايت نيز همان استفاده مى‌شود كه در روايت پيشين گفتيم. اين دو روايت و روايات متعدّد ديگرى كه بعد از اين متعرّض خواهيم شد به تواتر اجمالى، اين معنا را ثابت مى‌كنند كه قيام عليه حاكمان جائر به قصد برپايى حكومت «الرِّضَا مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (ص)» به معناى حكومتى كه بر اساس رهبرى ائمه اطهار (عليهم السلام) برپا گردد و پرچم برافراشته آن، پرچم برافراشته آنان باشد نه پرچمى در عرض پرچم آنان، نه تنها مورد نهى قرار نگرفته، بلكه مؤكّداً مورد تأييد ائمه اطهار (عليهم السلام) قرار گرفته است.

مؤيّد اين مطلب، روايتى است كه ابن ادريس از كتاب ابى عبدالله السّيّارى روايت كرده است:

«قَالَ: ذُكِرَ بَيْنَ يَدَيْ أَبِي عَبْدِ الله (ع) مَنْ خَرَجَ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (ص) فَقَالَ: لَا أَزَالُ أَنَا وَ شِيعَتِي بِخَيْرٍ مَا خَرَجَ الْخَارِجِيُّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (ص) وَ لَوَدِدْتُ أَنَّ الْخَارِجِيَّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ خَرَجَ وَ عَلَيَّ نَفَقَةُ عِيَالِهِ»[٢].

[١] . همان، ص ٥٤، باب ١٣، ح ١١.

[٢] . همان، ح ١٢.