فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٣٦ - واژه چهارم «ولايت»

در رابطه با روايت مذكور از سوى برخى افراد ناآشنا به معارف كتاب و سنّت و تعابير و ادبيات معصومين (عليهم السلام)، شبهه‌اى مطرح مى‌شود كه لازم است پاسخ آن داده شود. خلاصه شبهه آن است كه:

«اين روايت دلالت بر حرمت قيام عليه حاكمان جور قبل از قيام امام زمان (ع) دارد. بنابراين، قيام عليه حاكمان جور براى تشكيل حكومت اسلامى، بلكه به طور كلّ براى رفع و دفع ظلم آنان حرام است و كسى كه پرچم چنين قيامى را برافرازد طاغوت است»

اين شبهه افزون بر اينكه بر خلاف مسلّمات شريعت و اوليّات قطعيّه كتاب و سنت است،- و بر فرض ظهور روايت در اين معنا، موجب سقوط روايت از حجيّت مى‌شود- شبهه بى‌جا و بى‌موردى است. دلايل فراوانى بطلان شبهه مذكور را اثبات مى‌كنند:

١. ظهور روايت در پرچمى است كه در عرض پرچم ائمه اطهار (عليهم السلام) برافراشته گردد؛ يعنى پرچم كسى كه خود را به عنوان امام و رهبر جامعه اسلامى به طور مستقل از امامت ائمه اطهار (عليهم السلام) معرفى كند و لذا شامل رايت و پرچم خود ائمه اطهار (عليهم السلام) نمى‌شود.

دليل اين ظهور، انصراف است؛ زيرا پر واضح است كه امام معصوم (ع) به پرچمى كه به دستور خود او بر افراشته گردد، نظر ندارد و عبارت «قَبْلَ قِيَامِ الْقَائِمِ» نيز مؤيد اين انصراف است.

٢. لفظ «رايت» در اين روايت به وسيله روايت ديگرى به قيد «ضلالت» مقيّد شده است.

كلينى در روضه كافى روايت مى‌كند:

عَنْ حُمَيْدُ بْنُ زِيَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْكِنْدِيِّ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْأَحْوَلِ وَ الْفُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ زَكَرِيَّا النَّقَّاضِ (الفياض)