فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٢٢٤ - واژه چهارم «ولايت»

(الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً)[١].

كسانى كه ايمان دارند، در راه خدا پيكار مى‌كنند؛ و آنها كه كافرند، در راه طاغوت [/ فرمانروايان غير الهى‌] پس شما با ياران شيطان، پيكار كنيد؛ (و از آنها نهراسيد؛) زيرا كه نقشه شيطان، (همانند قدرتش) ضعيف است.

در اين آيه نيز «طاغوت» در معناى حاكم غير الهى به‌كار رفته كه كافران در راه تحكيم قدرت او و امتثال فرمان او مى‌جنگند و به‌همين سبب، در ولايت شيطان قرار گرفته و از اولياى شيطان به‌شمار مى‌آيند.

قرينه روشنى كه بر كاربرى طاغوت در اين آيه در حاكم غير الهى دلالت دارد، آيه ما قبل آن است:

(وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً)[٢].

چرا در راه خدا، و (براى رهايى) مردان و زنان و كودكانى كه ناتوان گشته‌اند، پيكار نمى‌كنيد؟! همان افراد (ستمديده‌اى) كه‌مى‌گويند: «پروردگارا! ما را از اين شهر كه اهلش ستمگرند، بيرون ببر (و رهايى ببخش)؛ و از سوى خود، براى ما فرمانروا و سرپرستى قرار ده؛ و از جانب خود، يار و ياورى براى ما مقرر فرما».

[١] . همان: ٧٦.

[٢] . همان: ٧٥.