فقه نظام سياسى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ٣٣١ - واژه نهم «عبادت»

شما و آنچه جز خداوند فرمانبرى مى‌كنيد سوخت دوزخيد كه شما به دورن آن مى‌رويد،\* اگر اينان خدا بودند هرگز به درون دوزخ نمى‌رفتند، و همگى آنان در دوزخ جاودان خواهند بود.

٣. (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى‌ حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى‌ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ)[١]؛

و بعضى از مردم خدا را تنها با زبان مى‌پرستند و اطاعت مى‌كنند، اگر (دنيا به آنها رو كند و) خيرى به آنان برسد، حالت اطمينان پيدا مى‌كنند؛ اما اگر مصيبتى براى امتحان به آنها برسد، دگرگون مى‌شوند (و به كفر رو مى‌آورند)؛ (به اين ترتيب) هم دنيا را از دست داده‌اند، و هم آخرت را؛ و اين همان خسران و زيانِ آشكار است.

٤. (وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ\* قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَ كانُوا قَوْماً بُوراً)[٢]؛

(به خاطر بياور) روزى را كه همه آنان و آنچه را كه غير از خدا مورد خضوع و فرمانبرى قرار داده بودند جمع مى‌كند، آنگاه به آنها مى‌گويد: «آيا شما اين بندگان مرا گمراه كرديد يا خودشان راه را گم كردند؟!\* (در پاسخ) مى‌گويند: «منزّهى تو! براى ما سزاوار نبود كه‌غير از تو اوليايى برگزينيم، ولى آنان و پدرانشان را از نعمت‌ها برخوردار نمودى تا اينكه (به جاى شكر نعمت) ياد تو را فراموش كردند و همگى تباه و هلاك شدند».

[١] . سوره حج: ١١.

[٢] . سوره فرقان: ١٧ و ١٨.