تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤١٢ - سوره آل عمران(٣) آيات ١٩٠ تا ٢٠٠
است مر نيكوكاران را از متاع حقير فانى كه فجار در آن منقلبند انس مالك گويد كه روزى رسول (ص) بر حصيرى كه از ليف خرما بود خفته بود اصحاب درآمدند ديدند كه آن ليف در پهلوى آن حضرت اثر كرده بود يكى از اصحاب رسول (ص) بگريست و گفت يا رسول اللَّه چگونه تصور اين معنى توان كرد كه كسرى و قيصر بر حرير ديبا نشينند و خسبند و تو برين حصير فرمود باكى نيست
لهم الدنيا و لنا الآخرة
از جابر و قتاده و ابن عباس روايتست كه چون نجاشى پادشاه حبشه بود و نام او اصحمه كه بمعنى عطيه است و در خفيه به پيغمبر (ص) گرويده بود وفات كرد جبرئيل (ع) رسول (ص) را از فوت او خبر داد رسول (ص) صحابه را جمع كرد و فرمود بيائيد تا بر برادر خود كه در غير زمين شما فوت شده نماز گذاريم پس بمقبره بقيع آمد و حقتعالى حجاب از پيش رسول (ص) برداشت تا جنازه او را در حبشه بديد منافقان گفتند كه محمد (ص) نماز بر كسى ميگذارد كه از ترساى حبشه است و هرگز او را نديده آيه آمد كه وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ و بدرستى كه از اهل كتاب لَمَنْ يُؤْمِنُ هر آينه كسيست كه مىگرود يعنى مستمر است در گرويدن بِاللَّهِ بوحدانيت خدا دخول لام بر اسم آن بجهت فصل است ميان آن و ميان ان بظرف وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ و مىگرود بآنچه فرو فرستاده شده بر شما كه قرآنست وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ و بآنچه منزل گشته بايشان كه تورية و انجيل است و نزد عطا نزول اين آيه در حق چهل كس بود از اهل نجران و سى و سه كس از حبشه و هشت از روم كه نصرانى بودند و تابع عيسى و بعد از آن اسلام آوردند بمحمد (ص) و نزد مجاهد مراد مؤمنان اهل كتابند و ابن جريح گفته كه جمعى از يهود اسلام آوردند چون عبد اللَّه بن سلام و اتباع او حقتعالى اين آيه فرستاد كه بعضى از اهل كتاب آنهااند كه مى گروند بخدا و بقرآن و تورية و انجيل خاشِعِينَ لِلَّهِ در حالتى كه ترس كارانند يا متواضعان مر خداى را اين حالست از ضمير يؤمن و جمعيت آن باعتبار معنى است لا يَشْتَرُونَ بدل ميكنند بِآياتِ اللَّهِ به احكام تورية يا نعت پيغمبر (ص) ثَمَناً قَلِيلًا بهاى اندك را چنانچه اخبار رشوهخوار يعنى ببذل عوض حقير آن را تغيير و تبديل نميكنند و نمىپوشانند أُولئِكَ آن گروه خاشع متدين لَهُمْ أَجْرُهُمْ مر ايشانراست مزد ايشان عِنْدَ رَبِّهِمْ نزد پروردگار ايشان يعنى اجرى كه مخصوص است بايشان و موعودست در كريمه أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خدا سَرِيعُ الْحِسابِ زود حسابست يعنى بآسانى و بزودى حساب مؤمنان خواهد كرد بجهت علم او باعمال ايشان و بآنچه