خواهد فرمود و يا بجهت آنكه سبب ثواب كه تكليفست تفضل است از جانب حقتعالى پس بنا بر اين سبب ثواب تفضل بوده باشد وُجُوهُهُمْ‌ اين سفيد رويان‌ فِيها خالِدُونَ‌ در رحمت خدا كه جنت است جاويد ماندگانند اين جمله مستانفه است براى تاكيد كانه قيل (كيف يكون فيها فقال هم فيها خالدون) و اگر چه حق ترتيب آن بود كه ذكر ايشان مقدم باشد ليكن تأخير آن فرموده تا تنبيه باشد بر آنكه مطلع كلام و مقطع آن حليه مؤمنان و ثواب ايشان است‌ تِلْكَ‌ آنچه گذشت از اخبار يهود و احكام و زواجر و بشاير و وعد و وعيد و غيره‌ آياتُ اللَّهِ‌ آيت‌هاى خداوند است‌ نَتْلُوها عَلَيْكَ‌ ميخوانيم آن را بواسطه وحى بر تو بِالْحَقِ‌ در حالتى كه ملتبس است بحق كه هيچ شبهه در راستى و درستى آن نيست‌ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ و نيست خدا كه خواهد ظُلْماً بيدادى از نزد خود لِلْعالَمِينَ‌ بر جن و انس يعنى بر ايشان ستم نكند بى نقص ثواب و بيجرم عقوبت نفرمايد زيرا كه محال است صدور ظلم از او چه ظلم قبيح است و از صفات نقص پس بر واجب الوجود روا نباشد و ديگر آنكه حقى برو نيست تا بنقض آن ظلم كند و ممنوع از چيزى نيست تا مظلوم شود چه او مالك على الاطلاق است كما قال‌ وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ‌ و مر خدايراست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است‌ وَ إِلَى اللَّهِ‌ و بسوى خدا تُرْجَعُ الْأُمُورُ باز گرديده شود همه كارها پس مجازات دهد هر كس را بآنچه وعده داده و وعيد فرموده و در كيفيت رجوع باو سبحانه اختلافست بعضى گفته‌اند مراد افناى آنها است و بعد از آن اعاده آنها براى مجازات و نزد جمعى ديگر مراد آنست كه حقتعالى در دنيا تمليك امور فرموده بعباد ايشان را در آن تصرف ارزانى داشته و اما در آخرت جميع آن راجع باو شود كما قال اللَّه تعالى‌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ و در وقوع مظهر در موضع مضمر در قوله‌ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ دو قول است يكى آنكه تا هر يك از كلامين مستقل و مستبد باشد بنفسه دويم آنكه افخام آن فرموده بجهت آنكه مقام مقتضى تفخيمست‌

و چون حقتعالى ذكر امر و نهى فرمود و احوال مترتبه بر آن در عقب آن ذكر كسى مينمايد كه متصدى آن شود و مدح ايشان ميفرمايد بجهت ترغيب همه مردمان در اقتداء بايشان و ميگويد كه‌ كُنْتُمْ‌ هستيد شما خَيْرَ أُمَّةٍ بهترين گروهى كه از خلوت خانه غيب‌ أُخْرِجَتْ‌ بيرون آورده شده‌ايد لِلنَّاسِ‌ براى مردمان اين كلام دلالت ميكند بر خيرية ايشان در ماضى و دلالت نميكند بر طرو انقطاع كقوله‌ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً يعنى خيريت شما ثابت و دايمست‌