تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٩٠ - سوره البقرة(٢) آيات ٢٥٠ تا ٢٥٩
و الملك الرابع فى صورة الاسد و هو سيد السباع و يدعو اللَّه و يتضرع اليه و يطلب الشفاعة و الرزق لجميع السباع
يعنى جميع آسمانها و زمينها و آنچه در آنها است از انواع مخلوقات در اندرون كرسىاند و چهار فرشته موكلند بر كرسى كه بفرمان خدا آن را برداشتهاند فرشته اول بصورت آدميان است و آن گرامىترين صورتى است نزد خدا و اين فرشته دعا مىكند براى مؤمنان و تضرع و زارى مىكند و طلب شفاعت و روزى مينمايد براى آدميان و فرشته دويم بصورت گاو است كه بهترين چهار پايان است دعا و زارى ميكند و طلب شفاعت و روزى ميكند براى چهار پايان و فرشته سيم بصورت كركس است كه آن بهترين مرغان است دعا و تضرع مىكند و طلب شفاعت و روزى ميكند براى مرغان و فرشته (چهارم) بصورت شير است كه بهترين سباع است دعا و زارى ميكند و طلب شفاعت و روزى ميكند براى سباع و بعد از آن فرمود كه
لم يكن فى جميع الصور صورة احسن من صورة الثور و لا اشد بياضا منه حتى تخذ الملأ من بنى اسرائيل العجل و عبده و خفض الملك الذى فى صورة الثور رأسه استحياء من اللَّه ان عبدوا من دون اللَّه بشيء يشبهه و يخاف ان ينزل به العذاب
يعنى در جميع اين صورتها هيچ صورتى نيكوتر از صورت ثور نبود و هيچكدام سفيدتر از آن نبودند و چون جمعى از بنى اسرائيل گوساله را پرستش كردند آن فرشته كه بصورت گاو بود سر خود را بپائين انداخته بجهت شرمندگى اينكه ابناى جنس او را معبود خود ساختند و دايم آن فرشته ترسان و لرزان است از آنكه عذاب خدا بجهت شامت عبده عجل بر او نازل گردد و نيز از سدى روايتست كه حق سبحانه از لفظ كرسى معنى حقيقى آن را اراده فرموده و كرسى او از لؤلؤ است و هفت آسمان با وسعت و عظمة آنها در جنب كرسى مانند هفت درهمست كه بر كرسى افكنند و بروايت ديگر از امير المؤمنين (ع) مرويست كه هر قائمه از قوائم كرسى چندان است كه هفت آسمان و هفت كرسى و زمين در پيش عرش است و حاملان كرسى چهار فرشتهاند هر فرشته چهار روى دارد و قدمهاى ايشان بر آن صخره واقع شده كه در زير زمين هفتم است يك روى ايشان چون روى آدميان است و بدان روى روزى آدميان خواهند و روى ديگر صورة گاو است و بدان روى روزى بهايم خواهند و روى ديگر بر صورت شير است و بدان روى روزى سباع خواهند و روى ديگر بر صورت كركس و بدان روى روزى مرغان خواهند و ابو ذر غفارى روايت كند كه رسول (ص) فرمود كه نيست هفت آسمان در جنب كرسى الا چون حلقه در بيابان و در اخبار آمده كه ميان عرش و كرسى هفتاد حجاب است از نور و هفتاد حجاب از ظلمت ميان هر حجابى تا حجابى پانصد ساله راه اگر آن حجابها نبودى حاملان كرسى از نور حاملان عرش بسوختندى و در انوار گفته كه ميشايد كه مراد بكرسى فلكى باشد كه بفلك البروج مشهور است و آن در اصل اسم آن چيزيست كه بر آن نشيند و از مقعد قاعد در نگذرد