بود از طريق ابرام و الحاح در آمده گفتند ما را بر اصطفاى طالوت علامتى بايد تا دلها را بفرمان بردارى و هوا دارى او رغبتى بديد آيد اشموئيل آن را از خدا درخواست حق سبحانه او را از علامت پادشاهى او خبر داد وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ‌ و گفت مر ايشان را پيغمبر ايشان كه اشموئيل بود (إنّ اية ملكه) بدرستى كه نشانه پادشاهى طالوت‌ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ‌ آنست كه بيايد بشما تابوت و آن بر وزن فعلوتست مأخوذ از توب چه بآن راجع ميشود آنچه از آن بيرون آورده ميشود نه آن كه بر وزن فاعول باشد بجهت قلت نحو سلس و قلق و مراد باين تابوت صندوقى بود كه صور همه انبيا از آدم تا خاتم در آنجا منقوش بود و آن از چوب شمشاد بود مموه بذهب سه گز طول آن و دو گز عرض آن‌ فِيهِ سَكِينَةٌ در آنجا سكينه ايست و آرامشى‌ مِنْ رَبِّكُمْ‌ از نزد پروردگار شما يعنى چيزى كه تسكين خاطر شما در آن باشد و گفته‌اند كه سكينه جانورى بود مقدار گربه و دو چشم داشت مانند مشعل افروخته كه كسى را قوت ديدن آن نبود و از امير المؤمنين (ع) منقولست كه روى او مشابه روى انسان بود و دو بال داشت وقت كارزار از تابوت بيرون آمدى مانند بادى كه سخت بوزد بر روى دشمنان جستى و ايشان را متفرق ساختى و لهذا بنى اسرائيل هميشه اين تابوت را در پيش صف لشگر بداشتندى و گويند صورت آن از زبرجد يا ياقوت بود و سر و دنبال او مانند سر و دنبال گربه و دو بال داشت در وقت جهاد فرياد ميكرد و بر روى دشمن ميجست و نزد بعضى مراد بسكينه تورية موسى بود هر گاه موسى مقاتله كردى آن را در پيش خود ميداشت بنى اسرائيل مطمئن ميشدند و از جنگ نميگريختند و گويند مراد بتابوت قلبست و سكينه آنچه در او است از علم و اخلاص و ميتواند بود كه ضمير فيه راجع باتيان باشد كه مصدر ياتيكم است يعني در اتيان تابوت سكون و طمأنينه بنى اسرائيل است اما ظاهر آنست كه راجع بتابوت باشد يعنى در تابوت طمأنينه و آراميدن دلست‌ وَ بَقِيَّةٌ و چيزى باقى مانده‌ مِمَّا تَرَكَ‌ از آنچه گذاشته است آن را آلُ مُوسى‌ وَ آلُ هارُونَ‌ اولاد موسى و هارون و گويند ذكر آل مقحمست و ايراد آن جهت تفخيم شأن موسى و هارون است و مراد نفس موسى و نفس هارون است و يا آنكه مراد انبياى بنى اسرائيل‌اند چه ايشان ابناى عم موسى بودند و آنچه از ايشان در آن تابوت مانده بود نعلين و عصا و ثياب موسى بود و عمامه هارون و پاره ترنجبين كه در تيه بر ايشان ميباريد و ريزه‌هاى الواح قوم جالوت اين تابوت را از بنى اسرائيل گرفته بودند و بولايت خود برده و در هر موضع كه داشتند آفتى باهل آن موضع رسيدى آخر در حوالى مزبله‌