تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين
(١)
ادامه تفسير سوره بقرة
٢ ص
(٢)
سوره البقرة(2) آيات 222 تا 229
٢ ص
(٣)
سوره البقرة(2) آيات 230 تا 239
٢١ ص
(٤)
سوره البقرة(2) آيات 240 تا 249
٤٨ ص
(٥)
سوره البقرة(2) آيات 250 تا 259
٦٩ ص
(٦)
سوره البقرة(2) آيات 260 تا 269
١١٢ ص
(٧)
سوره البقرة(2) آيات 270 تا 279
١٢٩ ص
(٨)
سوره البقرة(2) آيات 280 تا 286
١٤٣ ص
(٩)
سوره آل عمران
١٦٦ ص
(١٠)
سوره آل عمران(3) آيات 1 تا 9
١٦٧ ص
(١١)
سوره آل عمران(3) آيات 10 تا 19
١٧٧ ص
(١٢)
سوره آل عمران(3) آيات 20 تا 29
١٩١ ص
(١٣)
سوره آل عمران(3) آيات 30 تا 39
٢٠٦ ص
(١٤)
سوره آل عمران(3) آيات 40 تا 49
٢١٨ ص
(١٥)
سوره آل عمران(3) آيات 50 تا 59
٢٢٨ ص
(١٦)
سوره آل عمران(3) آيات 60 تا 69
٢٣٨ ص
(١٧)
سوره آل عمران(3) آيات 70 تا 79
٢٥١ ص
(١٨)
سوره آل عمران(3) آيات 80 تا 89
٢٦٠ ص
(١٩)
سوره آل عمران(3) آيات 90 تا 99
٢٦٥ ص
(٢٠)
سوره آل عمران(3) آيات 100 تا 109
٢٨٠ ص
(٢١)
سوره آل عمران(3) آيات 110 تا 119
٢٩٨ ص
(٢٢)
سوره آل عمران(3) آيات 120 تا 129
٣١١ ص
(٢٣)
سوره آل عمران(3) آيات 130 تا 139
٣٣٣ ص
(٢٤)
سوره آل عمران(3) آيات 140 تا 149
٣٤٥ ص
(٢٥)
سوره آل عمران(3) آيات 150 تا 159
٣٥٦ ص
(٢٦)
سوره آل عمران(3) آيات 160 تا 169
٣٦٧ ص
(٢٧)
سوره آل عمران(3) آيات 170 تا 179
٣٧٦ ص
(٢٨)
سوره آل عمران(3) آيات 180 تا 189
٣٩٠ ص
(٢٩)
سوره آل عمران(3) آيات 190 تا 200
٤٠١ ص
(٣٠)
سورة النساء
٤١٤ ص
(٣١)
سوره النساء(4) آيات 1 تا 9
٤١٥ ص
(٣٢)
سوره النساء(4) آيات 10 تا 19
٤٣٥ ص
(٣٣)
سوره النساء(4) آيات 20 تا 25
٤٥٦ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص

تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢١٥ - سوره آل عمران(٣) آيات ٣٠ تا ٣٩

اوليا و اينكه بعضى آن را معجزه زكريا ميدانند اشتباه اين امر بر او دافع آنست و در اكثر تفاسير اهل سنت چون انوار التنزيل و كشاف و معالم التنزيل و غير آن مسطور است كه روزى حضرت رسالة (ص) در زمان قحط و تنگسالى بخانه فاطمه (ع) آمد فرمود از خوردنى در خانه هيچ چيز هست كه پدرت سه روز است كه طعام نخورده و در حجرات ازواج هم چيزى نبود فاطمه و امير المؤمنين و حسن و حسين (ع) نيز مدت سه روز بود كه طعام نيافته بودند فاطمه (ع) صورت حال بعرض رسانيد آن حضرت از آنجا بيرون آمد و فاطمه (ع) بجهة اين بسيار محزون و غمگين گشت پس بخانه رفت و سجاده مبارك بگسترد و دو ركعت نماز بگذارد و بعد از فراغ از مناجات بدرگاه قاضى الحاجات از سر سوز و نياز گفت الهى از غيب طعامى بما رسان و دل مرا از اندوه پدر و شوهر و فرزندان باز رهان مقارن اين حال ديد كه جفنه خالى كه در آن خانه بود بخارى از آن برآمد چون از دعا بپرداخت و نظر در آن جفنه كرد ديد آن را كه مملو از طعام است سر آن را بپوشيد و حسن (ع) را بطلب آن حضرت فرستاد شاه زاده از عقب سيد عالم روان شد و به اندك زمان سيد كونين حجره مادر سبطين را بنور قدوم وافر السرور آرايشى تمام داد چون بر مسند خود قرار گرفت فاطمه (ع) جفنه طعام پيش آورد و برسم خدمتكارى بايستاد همين كه انگشت ماه شكاف آن آفتاب بدر مصاف سرپوش از روى جفنه برداشت ظرفى بود پر از نانهاى لطيف و مملو از گوشتهاى لذيذ و از آنجا بويى ميدميد بر مثال بوى مشك سيد عالم (ص) فرمود كه‌

انى لك هذا

اين از كجا بتو رسيده عندليب زبان زهرا و بتول عذرا على الفور بر شاخسار الهام ملك علام به اين جواب مترنم گشت كه هو من عند اللَّه اين از نزد خداوند است‌ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ‌ حضرت رسالت (ص) بعد از استماع اين كلام گل رخسارش از شادى بر افروخت و فرمود

الحمد للَّه الذى جعلك شبيهة سيدة نساء بنى اسرائيل‌

سپاس مر خداى را كه از روى فضيلت تو را بسيده زنان بنى اسرائيل يعنى مريم بنت عمران مانند گردانيد كه هر گاه حقتعالى او را روزى فرستادى و زكريا از او پرسيدى كه اين از كجا است همين جواب دادى كه‌

هو من عند اللَّه‌

پس رسول خدا (ص) فرمود تا امير المؤمنين و امام حسن و حسين را حاضر گردانيدند و بهيئت مجموعى از آن تناول كردند و سير شدند هنوز آن جفنه از طعام مملو بود پس فاطمه (ع) همسايه‌ها را نيز به اقسام وافيه كافيه بهره‌مند گردانيد و در روايت آمده كه هفت شبانه روز آن طعام بر آن منوال در آن خانه نهاده بود و در اين مدت اهل بيت سيد انام (ص) صبح و شام از آن مى‌نوشيدند از آن ذره كم نميشد روزى شاه زاده حسين (ع) از خانه بيرون آمد لقمه از آن گوشت در دست داشت زنى يهوديه آن را بديد گفت اى اهل بيت شما را اينگوشت لطيف از كجا رسيده حسين (ع) فرمود كه اين را از عالم غيب بما حواله نموده‌اند يهوديه گفت اين نواله را حواله من كن از آنجا كه كرم كمال شاهزاده بود دست دراز كرد كه آن لقمه را بدان زن زهد آن را از دست وى ربودند و كاسه را نيز از آن خانه بالا بردند و حضرت رسالة ص فرمود كه اگر