تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٨٥ - سوره آل عمران(٣) آيات ١٠ تا ١٩
آن و يا بجهة تغاير جماعت موصوف بآن و تخصيص استغفار به اسحار جهة آنست كه دعا در آن اقربست به اجابت زيرا كه عبادات در آن وقت اشق است و نفس در آن اصفى است و ورع در آن اجمع خصوصا متهجدان را و لهذا گويند كه مراد آنست كه متقيان آنانند كه نماز گذارند تا وقت سحر و بعد از آن استغفار كنند و دعا كنند تا بصبح و در خبر آمده كه خداى تعالى سه آواز دوست دارد آواز خروس و آواز قارى قرآن و آواز استغفار كننده در وقت سحر داود پيغمبر (ع) از جبرئيل (ع) پرسيد كه كدام وقت فاضلتر است گفت ندانم الا آنست كه وقت سحر عرش خدا بجنبد يكى از اكابر امت پسر خود را گفت اى پسر نبايد كه خروسى از تو زيركتر باشد بوقت سحر برخيزد و استغفار كند و تو خفته باشى و در تفسير اهل البيت مذكورست كه آيه در شأن عالى شأن على بن ابى طالب نازل شده اما الصابرين فنظيره فى قوله وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ و اما الصادقين فنظيره فى قوله وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ و اما القانتين فنظيره أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً و اما المنفقين فنظيره الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً و اما المستغفرين فنظيره كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ و از امام ثامن على بن موسى الرضا (ع) روايتست كه مراد بمستغفرين مصلحيناند در وقت اسحار و از ابى عبد اللَّه (ع) منقولست كه
ان من استغفر اللَّه سبعين مرة فى وقت السحر فهو من اهل هذه الاية
بدرستى كه هر كه هفتاد بار استغفار كند در وقت سحر در اين آيه داخلست و انس بن مالك روايت كرده از حضرت رسالت (ص) كه
ان اللَّه عز و جل يقول انى لاهم باهل الارض عذابا فاذا نظرت الى و عمار بيوتى و الى المتهجدين و الى المتحابين فى والى المستغفرين بالاسحار صرف عنهم
يعنى بدرستى كه حقتعالى ميفرمايد كه من قصد ميكنم كه عذاب را به اهل زمين نازل گردانم بجهت شآمت اهل عصيان اما چون نظر ميكنم بعمارت كنندگان و آباد سازندگان خانهاى من كه مساجد است و بجماعت متهجدان و شب خيزان و بدوستى نمايندگان بيك ديگر در راه من و استغفار كنندگان در وقت سحر آن عذاب را از ايشان باز ميدارم محققان گويند كه اهل تقوى صابرانند در كشيدن بار رياضت و صادقانند در انتهاج منهاج ارادت و قانتانند در سلوك الى اللَّه و سير فى اللَّه بى قصور فترت و منفق صفات و ذواتند از روى محبت مستغفرند از ذنوب قلوب كه توجه است بغير حق و از اين صفات كه مذكور شد صبر مبدء سلوك است و صدق ابتداء تخلق به اخلاق مالك الملك و قنوت اشتغال نفس بو الفضول و انفاق سبب تكميل او در رتبه قبول و مراد از استغفار فناء در توحيد است و تا ستاره هستى سالك در مغرب فنا متوارى نشود خورشيد بقاى ابدى از مطلع فيض ازلى طالع نگردد و ذكر سحر در كلمات وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحارِ كه نزديك