تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٠٨ - سوره آل عمران(٣) آيات ١٩٠ تا ٢٠٠
پيغمبران تو يا حمل كرده شده بر ايشان و گويند معنى آنست كه بده آنچه وعده داده ما را بر زبان پيغمبران خود يا ما آن آمرزش ميطلبيم كه انبيا را گفته كه ما را آمرزش خواهند چنانچه نوح (ع) گفت وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ و چنانچه ابراهيم (ع) فرمود كه رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ و چنانچه پيغمبر ما را امر كردى كه فاستغفر لذنبك و للمؤمنين وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ و رسوا مگردان ما را در روز رستخيز يعنى بوسيله توفيق و لطف عاصم ما شو كه از ما چيزى صادر نشود كه مقتضى اخزا باشد و يا بجهة صدور مفرطات از ما ما را در آن روز رسوا مساز إِنَّكَ بدرستى كه تو لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ خلاف نكنى وعده خود را كه آن اثابة مؤمن است و اجابت دعاى او و از ابن عباس مرويست كه مراد بميعاد بعث است بعد از موت و تكرير ربنا بجهت مبالغه است در ابتهال يا دلالت بر استقلال هر يك از اين مطالب و علوشان آن و در مجمع آورده كه إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ كلام مستأنفست بدلالت كسر ان و معنى آنست كه (انك وعدت الجنة لمن آمن بك و انك لا تخلف وعدك) و وجه مسئله در انجاز وعده با آنكه معلوم است كه حق سبحانه لا محاله انجاز آن خواهد كرد آنست كه صدور اين كلام از متقيان بر وجه انقطاع است بخدا و تضرع و استكانه بسوى او كما قال رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِ و يا آنكه در مخرج مسئله واقع شده و مراد از آن خبر است يعنى بميران ما را با ابرار بجهت آنكه كه تصديق كنندهايم آن چيزى را كه بآن وعده داده بر السنه رسل خود و رسوا مساز ما را بجهت آنكه ميدانيم كه وعده تو حقست و انجاز آن محقق الوقوع است از انس روايت است كه پيغمبر (ص) فرمود كه هر كه را خدا وعده ثواب دهد لا محاله انجاز آن وعده نمايد و هر كرا وعده عقاب كند مخير است اگر خواهد عقاب كند و اگر خواهد نكند عمر بن عبيده را پرسيدند كه خدا خلف وعده كند گفت نه گفتند خلف وعيد كند گفت آرى گفتند براى چه گفت زيرا كه اين علامت لوم است و آن علامت كرم ابو هريره از رسول خدا (ص) روايت كرده كه هر كه هر شب اين پنج آيه را تلاوت كند هم چنان باشد كه همه آن شب عبادتكرده باشد و در اثار آمده كه
من حزنه امر فقال خمس مرات ربنا انجاه اللَّه مما يخاف
هر كه امرى او را محزون و اندوهناك گرداند بايد كه پنج بار بگويد ربنا حقتعالى او را نجات دهد از آنچه خوف آن داشته باشد و عمار دهنى نيز از صادق (ع) روايت كرده كه هر كرا كارى پيش آيد و پنج نوبت بگويد ربنا حقتعالى انجاح مرام او كند و از آنچه ترسد خلاصى دهد گفتند منشأ اين بيان فرما اين آيات را تلاوت فرمود و گفت حقتعالى سهام اين دعوات را ببركت پنج كلمه ربنا كه در آن است بهدف اجابت رسانيده و فرموده كه فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ پس اجابت كرد دعاى ايشان را