تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٧٠ - سوره آل عمران(٣) آيات ١ تا ٩
نميشود ذُو انْتِقامٍ خداوند عقاب و غضب بر ايشان كه قادر نباشد بر مثل آن هيچ منتقمى و نقمة در لغت بمعنى عقوبت مجرمست و فعل آن نقم است بفتح و كسر و اين وعيد است كه اتيان بآن فرموده بعد از تقرير توحيد و اشاره بآنچه عمده است در اثبات نبوت بجهة تعظيم آن امروز جر از اعراض از آن إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خداى تعالى لا يَخْفى عَلَيْهِ شَيْءٌ پوشيده نميماند بر او چيزى فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ نه در زمين و نه در آسمان بلكه علم الهى محيط است بجميع معلومات كليه و جزئيه و علم او ببعضى از مغيبات بوده و آن نيز به تعليم حق تعالى بوده و تعبير احاطه علم او سبحانه بر جميع مكنونات كليه و جزئيه بسما و ارض جهت آنست كه حس متجاوز نميشود از اين هر دو و تقديم ارض بجهت ترقى است از ادنى با على و بجهت آنكه مقصود بذكر آن آن چيزى است كه اقتراف ميكند در آن از اعمال قبيحه و افعال حسنه و اين دو حكم دليل است بر آنكه او سبحانه حى است و قوله هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ در حكم دليل است بر قيوميت او و استدلال بر آنكه او عالم است باتفاق فعل در خلق جنين و تصوير آن و معنى اينست كه آنكه علم او محيط است بهمه موجودات آن كسيست كه تصوير ميكند و مينگارد شما را در رحمهاى مادران شما بهر نوع كه مى خواهد و حكمت او تقاضاى آن ميكند از صور مختلفه چون كوتاهى و درازى و انوثة و ذكورة و سياهى و سفيدى و نقص و كمال و زشتى و زيبايى و قدرت عيسى (ع) بر اين وجه نبوده بلكه در رحم مريم تصوير يافته و تصور مصور خود نتواند بود زيرا كه مصور مخلوقست و مخلوق محتاج بخالق و خالق همه اللَّه است لا إِلهَ إِلَّا هُوَ و نيست هيچ خدايى مستحق پرستش مگر او زيرا كه آنچه او ميداند غير او بر آن عالم نيست و آنچه ميكند از افعال محكمه متقنه كسى بر مثل آن قدرت ندارد تكرير تهليل جهت تقرير وحدانيت است على رغم انف نصارى كه بثالث ثلاثه قائلند الْعَزِيزُ غالب است بر همه اشيا الْحَكِيمُ محكم كار و دانا اين اشاره است بكمال قدرت و تناهى حكمت و از جعفر بن محمد (ع) مرويست كه اين آيه دلالتى صريح دارد بر وحدانيت حقتعالى و نفى شريك او و كمال قدرت و تمام حكمت او چه تصوير ولد فرموده در رحم مادر بر احسن صورت و انواع بهايم را در رحم مصور ساخته بدون آلتى و كلفتى و در عقل هر عاقلى مقرر و مركوز شد كه اگر همه اهل عالم اجتماع نمايند بر آنكه از آب پشه را خلق كنند و او را مصور سازند بصورتى كه مشاهد است قادر بر آن نخواهند بود و هيچ راهى بر آن نخواهند داشت پس چگونه قادر باشند بر خلق جنين در رحم و شبهه نيست كه مصوران از آب احتراز كنند و سر قلم را