اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٦٦٥ - «سید محمدباقر بن محمد حسینی استرآبادی مشهور به میرداماد»

١٦٩. معنی القدره (القدره) (رساله فی قدره الواجب)

این رساله نیز در پیرامون مفهوم و ماهیت قدرت خداوند متعال است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آستان قدس رضوی (ع)» به شماره ٥٦١ با عنوان «رساله در حدوث و قدم و علم و قدرت واجب» موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

١٧٠. مقالتان فی الفلسفه

دو مقاله ای است در موضوع فلسفه که در کتاب «حکیم استرآباد» به میرداماد نسبت داده شده است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

١٧١. مقوله

اثری است به زبان عربی که به میرداماد نسبت داده شده است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی ملی ملک تهران» به شماره ٦/٦٣٢٩ در یک مجموعه ٢٤٤ برگ، کتابت سال ١٢٦٨ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

١٧٢. مکاتبه میرداماد با امیرابوالحسنا

ذیل «جواب الامیر ابوالحسن الفراهانی» شناسانده شد.

١٧٣. نامه ای از سید داماد به علمای بغداد

شایان ذکر است که گفته شود، میرداماد در زمان خود یکی از سیاسی ترین علمای روزگار بود؛ زیرا در هر مسئله ای که با مصالح و مفاسد مسلمانان سروکار داشت، وارد می شد.

او در سفر حج با تعدادی از مسلمانان «بغداد» که از محاصره ی آنجا گریخته بودند، ملاقات کرد و در جریان مشکلات آنان قرار گرفت. سپس با پاشایان «عثمانی» دیدار و مذاکره نمود تا دست از محاصره ی «بغداد» بکشند.

مرحوم میرداماد، ضمن نصیحت دولت مردان «عثمانی»، با نوشتن نامه به علمای «بغداد» وظایف آنان را نیز متذکر می شود. وی در این نامه فارسی، به علما می نویسد: «باید آن حضرات عالیات نیز از راه دینداری و غم خواری مخلوقات حضرت باری و مراتبی که باید به عالی جاه مشارالیه و باقی پاشایان با عز و شأن حالی نموده، خود را بریء الذمه سازند و زیاده بر این، عجره و ملهوفین را به ورطه ی هلاکت نیندازند.»

وی با نوشتن این نامه، سعی کرد علمای «بغداد» را برای مقابله با ستم هایی که از سوی پادشاه وقت «عراق» و دست نشانده ی دولت «عثمانی» بر مردم «عراق» روا می داشتند، برانگیزاند.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی گلپایگانی (ره)» به شماره ١٨٥٩ در صفحه ١٢١ موجود است.

نسخه های چاپی:

این نامه در مجموعه «میراث اسلامی ایران»، جلد ٤، صفحه ٧١-٧٢ با تصحیح و تحقیق حجت الاسلام «حافظیان» چاپ شده است.

١٧٤. نامه به سید عبدالله شوشتری

به نظر می رسد، منظور از «عبدالله شوشتری»، «عز الدین ملا