اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٥٤٢ - «محمد بن عبدالله جرجانی»

٩٨١ه-.ق. موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی ملی جمهوری اسلامی ایران» به شماره ١٤١٥/ف در ١٣٥ برگ، کتابت سده ١٢ه-.ق. موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مدرسه ی عالی شهید مطهری (سپهسالار)» به شماره ٢٧٩ در ٣٤٧ برگ، کتابت سده ١٣ه-.ق. موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دارالکتب» «القاهره» به شماره ٧٣ در ١١٠ برگ موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد» به شماره ١٥١ در ٣٣٩ برگ موجود است.

٢ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی انستیتو آثار خطی تاجیکستان» به شماره ١٩٤٨ در ١٠٦ برگ و شماره ٥٣٩ در ١٠٤ برگ، کتابت سال ١٢٦٣ه-.ق. موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ملی جمهوری چک (پراگ)» به شماره ١٠B XVIII در ٣٣٧ برگ موجود است.

٣ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی موسسه خاورشناسی فرهنگستان علوم روسیه» به شماره ٤٩- A در ١٣٠ برگ، شماره ٩٣-A و شماره ١١٥-A کتابت سال ١٢٦٧ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

دیوان کاتبی به سال ١٣٨٢ از سوی بنیاد پژوهش های اسلامی «مشهد» در ٢٥٠ صفحه، با تصحیح «تقی وحیدیان کامیار»، «سعید خومحمدی خیرآبادی» و «مجتبی جوادی نیا» چاپ و منتشر شده است.

همچنین دیوان قصاید، قطعات، رباعیات و مفردات کاتبی با تصحیح و تحقیق «علی حیدری یساولی»، تحت عنوان «کاتبی ترشیزی، زندگی و شعر او» در فصلنامه ی «نامه انجمن»سال نهم، شماره اول و دوم، بهار و تابستان ١٣٨٨ منتشر شده است.

١٠. سی نامه (محب و محبوب)

از دیگر آثار شعری کاتبی، کتابچه ای به نام «سی نامه» است. علت نام گذاری آن به سی نامه، این است که در بیت اول آغاز آن کلمه «سی نامه» به کار رفته است.

آغاز:

«زهی سی نامه ام نامی زنامت...»

برخی منظومه ی «سی نامه» را همان «محب و محبوب» دانسته اند.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشگاه پنجاب پاکستان» به شماره ٢٣٠ در ١٥٤ برگ، کتابت سده ١٠ه-.ق. موجود است.

٢ نسخه ی خطی در «کتابخانه دانشگاه استانبول» به شماره ٥/١٣٢٢ در ٣٩ برگ، کتابت سال ٨٩٣ه-.ق. و شماره ٩/٤٨٣ در مجموعه ٧٢٥ برگ، کتابت سال ٨٨٩ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

١١. شتر و حجره

این اثر، قصیده ی نونیه ای است بسیار زیبا در ٥٧ بیت که تمثیلی با نام شتر و حجره در آن به کار رفته است.

اصل قصیده در مدح حضرت علی بن ابی طالب (ع) است.

آغاز:

مرا غمی است شتروارها بحجره تن

شتر دلی نکنم غم کجا و حجره من