«شرح جلال الدین دوانی» متوفای ٩٠٨ه-.ق. پس از شرح میر سید شریف نوشته شده است. به نظر برخی از صاحب نظران، وی در نوشتن شرح خود به شرح میر سید شریف توجه داشته است.

به هر حال شرح میر سید شریف با عنوان شرح العقائد العضدیه دارای حواشی زیادی است.

برخی از حواشی بر شرح میر سید شریف، عبارت اند از: حاشیه ی «محمد بن فرامرز» معروف به «ملاخسرو» متوفای ٨٨٥ه-.ق.، حاشیه ی «احمد بن موسی خیالی» متوفای ٨٦٢ه-.ق.، حاشیه ی «علاء الدین علی بن محمد طوسی» متوفای ٨٨٧ (٨٧٧)ه-.ق. و حاشیه ی «مصلح الدین مصطفی بن محمد قسطلانی» متوفای ٩٠١ه-.ق.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی احمد در سلیمانیه عراق» به شماره ١٨٨٦ موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٩٣. شرح غره

نسخه های خطی:

هیچ گزارشی از نسخ خطی آن در دست نیست.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٩٤. شرح الفرائض السراجیه

«فرائض» رساله ای است در مبحث ارث، که از منابع مهم فقهی «اهل سنت» محسوب می گردد. نام نویسنده ی آن در منابع، مختلف آمده است.

«حاجی خلیفه» در «کشف الظنون» یک بار «احمد بن محمد» و بار دیگر «محمد بن طیفور» آورده است. در لقب و کنیه ی وی نیز اختلاف است.

در فهرست های نسخه های خطی نیز نامش را بسیار متفاوت آورده اند. از آن جمله: «ابوطاهر محمد بن محمد»، «ابوطاهر محمد بن محمود»، «سراج الدین محمد بن محمد»، «سراج الدین محمد بن محمود بن عبدالرحمن» و «ابوطاهر محمد بن محمود بن عبدالرشید بن طیفور».

تاریخ وفاتش نیز متفاوت است. زنده به سال ٥٩٦ه-.ق. و متوفای ٥٦٠ه-.ق. نیز آورده اند.

«دانشنامه ادب فارسی در افغانستان»، او را «امام الکبیر ملک الکلام مجد الدین احمد بن محمد بن ابی بدیل بدیهی سجاوندی» متوفای ٥٦٠ه-.ق. ثبت کرده است. اما کتاب «فرائض» را در زمره ی آثار وی نیاورده است.

در هر حال، «فرائض» را «سراج الدین احمد» یا «محمد» نامی که شهرت به «سجاوندی» داشت، نوشته است. این شخص علایم هفت گانه وقف در قرائت قرآن را ابداع کرده است. از این رو به این علایم، علایم وقف سجاوندی گویند.