اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٨٠٢ - «محمود صابر استرآبادی»

«محمود صابر استرآبادی»

٠٠٠-١١٨١ه-.ق.

«میر محمود استرآبادی» متخلّص به «صابر»، از شاعران فارسی سرای «ایران» در «دهلی» بود.

پدرش از مردم «استرآباد» بود. او به «دهلی» سفر کرد و فرزندش «محمود» در «دهلی» به دنیا آمد.

میر محمود در سال ١١٤٠ه-.ق.، هنگام بازگشت از عتبات عالیات، در «تته» سکونت اختیار کرد.

صابر استرآبادی به دو زبان فارسی و اردو شعر می سرود و بیشتر اشعارش مرثیه در خصوص ائمه ی اطهار علیهم السلام است.

آثار:

١. دیوان شوق افزا

این دیوان به زبان اردو، و به سال ١١٨١ه-.ق. تکمیل و گردآوری شده است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٢. دیوان

این دیوان به زبان فارسی است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٣. روضه الشهدای منظوم

صابر استرآبادی کتاب «روضه الشهدای» «حسین واعظ کاشفی» متوفای ٩١٠ه-.ق. را به نظم کشیده و به شعر فارسی سروده است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

دانشنامه ادب فارسی در شبه قاره هند ٤/١٥٧٦؛ فرهنگ سخنوران ٣٢٠؛ گلزار جاویدان ٢/٧٦٨؛ مقالات الشعراء ٣٥٥.