تاریخ تذکره های فارسی ١/٧٣٢-٧٣٣؛ تذکره ی روز روشن ٦١٧؛ الذریعه ٣/٢٧٢-٢٧٣ ٨/١٥٠ و ٩/٨٢٤ و ١٨/٢٢٣ و ٢٢/٥٠ و ٢٤/٣٦٩؛ ریحانه الادب ٣/٢١١ و ٤/٣٢٨-٣٢٩؛ فهرست کتاب های چاپی فارسی ٢/٢٧٥٧-٢٧٥٨؛ فهرست نسخه های خطی فارسی ٦/٤٧٠٨؛ فهرست واره کتابهای فارسی ٥/٣٤٥٠؛ کاروان هند ١/سی و شش-سی و نه، ١٨٠، ٢٤٩، ٤٤٦، ٥٦٢، ٦٣٨، ٦٧٣، ٧٩٤ و ٢/١٣٤١، ١٣٤٣-١٣٤٤؛ مجمع الخواص ١٤٠؛ مطلع الانوار ٥٩٦؛ مورخین هند ١٧؛ مولفین کتب چاپی فارسی و عربی ٤/٨٩٦-٨٩٧.

«محمدکاظم بن محمدشفیع حائری استرآبادی»

٠٠٠-ح. ١٢٣٨ه-.ق.

«شیخ محمدکاظم حائری استرآبادی»، فرزند «شیخ محمدشفیع استرآبادی مازندرانی هزارجریبی»، یکی از فقهای نامدار «استرآباد» است.

او در یک خانواده بزرگ علمی در «استرآباد» متولد شد و تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش به پایان برد. سطح را از محضر درس والد خود بهره برد. آنگاه برای تکمیل تحصیلات خود، عازم حوزه ی «اصفهان» گردید.

حکمت و فلسفه را در «اصفهان» نزد «آقا محمد بیدآبادی» متوفای ١١٩٧ه-.ق. خواند؛ به دلیل هوش و پشتکار زیاد، به سرعت در تحصیلاتش پیش رفت و پس از نیل به مقام بلند علمی، عازم «کربلا» شد.

در «کربلا» نیز به سختی تلاش کرد و از دروس فقه و اصول «آقا باقر بهبهانی» بهره برد تا اینکه به درجه ی اجتهاد نایل گشت و از او و دیگر استادانش اجازه ی اجتهاد دریافت نمود.

وی پس از فوت استادش کرسی درس و فتوا را به دست گرفت و به تدریس پرداخت. بعد از فوت «سید علی طباطبایی»، مرجعیت به او منتقل شد و به عنوان یکی از بزرگترین مراجع تقلید، به خدمات ارزشمند برای مسلمانان اقدام کرد.

شیخ محمدکاظم استرآبادی، شاگردان زیادی را پرورش داد و آثار ارزشمندی از خود برجای نهاد.

آثار:

١. آداب الصلوه (صلات)

این کتاب به زبان فارسی و در بیان حضور قلب و آداب نماز است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٢. آداب العشره

کتاب «آداب العشره» نیز به زبان فارسی نگارش یافته است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٣. آداب نماز یومیه

«آداب نماز یومیه» نیز مانند کتاب «آداب الصلوه (صلات)» به زبان فارسی و در بیان آداب و رسوم صحیح