«کتابخانه ی سید محمدعلی هبه الدین شهرستانی» خبر میدهد. و نسخه ی دیگری را در «کتابخانه ی خصوصی شیخ عبدالحسین یزدی کتبی» در «کاظمیه» دیده است که همرا با «بغیه الطالبین» و «قصیده البرده» بوده است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٥. حاشیه الفوائد الضیائیه

بنا بر آنچه در «فهرست نسخه های خطی کتابخانه ی آیتالله مرعشی نجفی (ره)» ملاحظه میگرددد، ابوالمعالی بر «فوائد ضیائیه» حاشیه نوشته است.

این حاشیه با عناوین «قوله قوله» بر بخش مجرورات کتاب «الفوائد الضیائیه» ملا «عبدالرحمن جامی» متوفای ٨٩٨ه-.ق. نگاشته شده است.

«الفوائد الضیائیه» به نوبه ی خود شرح بر «کافیه ی» «ابن حاجب» است.

نسخه های خطی:

٢ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ٣٠٤٢ در ١٥٢ برگ و به خط «نورالله بن شریف حسین مرعشی شوشتری» معروف به «قاضی نورالله شوشتری» در «مشهد» و شماره ٣/١٩٨٤ در ٧١ برگ، منسوب به «عبدالوهاب بن علی حسینی استرآبادی»، موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

اعیان الشیعه ٢/٤٥٤؛ الذریعه ٤/١٠٤ و ١٣/٢٨٥ و ١٥/٢٦٥ و ١٧/٢٨٦-٢٨٧؛ ریاض العلماء ٥/٥١٤؛ طبقات اعلام الشیعه (احیاء الداثر)٤/٢٤٩-٢٥٠؛ معجم مولفی الشیعه ٢٣؛ موسوعه مؤلفی الامامیه ٣/٢٢-٢٣.

«احمد استرآبادی»

٠٠٠-٩٥٢ه-.ق.

چند تن از بزرگان علما، شعرا و خوش نویسان «استرآباد»، «احمد» نام دارند. اما شرح احوال بسیاری از آنان در منابع تاریخی و تذکره ها نیامده است. فقط در برخی از منابع اشارات پراکندهای دربارهی تعدادی از آنان شده است. اینک آنچه از مولفان و اثرآفرینان «جرجان» و «استرآباد» با نام احمد قابل دسترسی بود از نظر میگذرد.

«ملا احمد استرآبادی» یکی از علمای قرن دهم ه-. ق. «استرآباد» است که در شعر نیز دست داشته است.

وی که در «استرآباد» دیده به جهان گشود، پس از فراگیری مقدمات فارسی و عربی، به کاشان هجرت کرد و در آن سامان تحصیلات خود را تکمیل نمود.

از محتوای منابع استنباط میگردد که ملا احمد استرآبادی در کاشان به مقام بلند علمی دست یافت و در زمرهی استادان شناخته شده ی حوزه ی کاشان محسوب گردید.

به نظر میرسد ملا احمد استرآبادی به سال ٩٥٢ه-.ق. در کاشان دارفانی را وداع گفته است.

اثری که به وی نسبت میدهند، «ساقینامه» نام دارد. اما ظاهراً ساقینامه برجای نمانده و فقط اشعاری از آن در تذکره ها پراکنده گشته است.

«تذکره طلعت» نیز از یک شاعر استرآبادی به نام احمد که در کاشان می زیست، سخن گفته است. اما هیچ توضیح روشنی از زندگانی و شرح احوالش به دست نمیدهد. احتمال میرود این دو شخصیت که عالم و شاعر بودند، یک تن هستند.