١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی ملی ملک تهران» به شماره ١/٤٣٣٠ در یک مجموعه ٧٧١ برگی، کتابت سال ١٢٩٤ه-.ق.، با عنوان «کتابچه شرح حال علما و ادبای استرآباد» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشکدهی الاهیات و معارف اسلامی مشهد» به شماره ١/١٥٠٨ در ١٤٢ صفحه، با عنوان «تذکره ی استرآباد و گرگان» موجود است.

ظاهراً «احمد گلچین معانی» بر این تذکره ذیلی نگاشته است که آن هم در «کتابخانه ی دانشکدهی الاهیات و معارف اسلامی مشهد» به شماره ٢/١٥٠٨ موجود است.

نسخه های چاپی:

شرح حال یا تذکره ی استرآبادی نخست با تصحیح و کوشش «مسیح ذبیحی» در سال ١٣٤٨ منتشر گردید. سال ١٣٨٩ نیز مصحح دیگری با اضافات نسخه ی دیگری را انتشار داد.

١٠. کهف الوری

پیش تر در شرح احوال و آثار «شیخ محمدتقی بن محمداسماعیل استرآبادی»، گفته شد که این اثر توسط شیخ محمدصالح، فرزند مولف، جمع آوری شده است.

در واقع مطالب و محتوای آن، تراوشات، تقریرات و دروس «شیخ محمدتقی» است. شیخ محمدصالح آنها را گردآوری کرده است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی شیخ عبدالله اصفهانی» در «قم» توسط «آقابزرگ» مشاهده شده است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

١١. مثنوی ناصری

این اثر با عنوان فوق، در «کتابخانه ی دانشکدهی ادبیات مشهد»، به «شیخ محمدصالح بن محمدتقی بن محمداسماعیل بن خداداد بن محمداسماعیل استرآبادی» نسبت داده شده است.

اگر این نسبت صحیح باشد، اسامی نیاکان وی تا جد چهارمش براساس نسخه ی یاد شده، قطعی خواهد شد.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد» به شماره ٢٧٤ کتابت سال ١٣٠٧ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

منابع:

تاریخ تذکره های فارسی ١/١٧٤-١٨٢؛ تذکره نویسی فارسی در هند و پاکستان ٧٢٨؛ دایرهالمعارف تشیع ٢/١١٠؛ الذریعه ١/١٥٧ و ٧/١٦٦ و ١٨/١٨٩؛ شرح حال علما و ادبای استرآباد (استرآباد نامه) ١٩٧؛ طبقات اعلام الشیعه (نقباء البشر) ٢/٨٧٩؛ فرهنگ رجال و مشاهیر تاریخ معاصر ایران ١/٣٦٠؛ فرهنگ سخنوران ٨٣؛ فهرست کتابهای فارسی ٢/٢٨٨٨؛ فهرست واره کتابهای فارسی ٣/١٥٨٧، ١٨٦٦، ١٩٢٢؛ مرزداران فقاهت ٢٥٢.