اثرآفرینان استرآباد و جرجان (استان گلستان) - مقدم، محمدباقر - الصفحة ٦٩١ - «محمدجعفر بن سیف الدین شریعتمدار استرآبادی»

نجفی (ره)» به شماره ٣٨٥١ در ١ برگ و در مجموعه ای که کتابت آن سال ١٢٢١ه-.ق. است، موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٤٢. جامع الرسائل

ذیل مدخل «مغانم السائل فی جمع الرسائل» شناسانده خواهد شد.

٤٣. جامع الفنون

این اثر به زبان عربی و جامع تعدادی از علوم و فنونی است که شناختن و فراگرفتن آنها برای فهم دین لازم و ضروری است.

مولف در دوازده فصل دانش هایی مانند: نحو، صرف، معانی، بیان، لغت، منطق، علم کلام، اصول فقه، علم اخلاق، قرائت، رجال، درایه و فقه را بیان کرده است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ٣٠٦٥ در ١٤١ برگ، به خط مولف، موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٤٤. الجامع المحمدی (جامع کبیر محمدی)

این اثر با عنوان «نجم الهدایه الثانیه» ذکر خواهد شد. لیکن نویسنده ی کتاب «شرح احوال علمای خاندان شریعتمدار» کتاب «الجامع الکبیر المحمدی» را با کتاب «نجم الهدایهالثانیه» یکی دانسته و کتاب «الجامع المحمدی» را مستقل معرفی کرده است.

ظاهراً این اثر در هشت باب ترتیب یافته است. باب اول: در اصول دین، دوم: در عبادات، سوم: تجارات، چهارم: رضاع، پنجم: میراث، ششم: هبه، هفتم: قرض و هشتم: نذر است. خاتمه ی آن نیز درباره ی تجوید است.

٤٥. جواب اعتراضات

نام دیگر کتاب «حیات الارواح» استرآبادی است که در جای خود خواهد آمد.

٤٦. حاشیه بر تجرید الکلام

شیخ محمدجعفر شریعتمدار استرآبادی، شرحی بر کتاب «تجرید الکلام» با عنوان «البراهین القاطعه» نگاشته است. این حاشیه در واقع، حاشیه بر همان کتاب «البراهین القاطعه» است.

نسخه های خطی:

به گفته ی «آقابزرگ»، قطعه ای از آن در کتابخانه ی اهدایی مرحوم «مشکاه» در دانشگاه موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٤٧. حاشیه بر تفسیر بیضاوی

«آقابزرگ» به نقل از کتاب «مظاهر الآثار» این حاشیه را در زمره ی آثار شیخ محمدجعفر شریعتمدار استرآبادی بر شمرده است.

نسخه های خطی:

هیچ نسخه ی خطی به دست نیامد.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٤٨. حاشیه بر شرح الملخص

«الملخص فی الهیئه» از آثار «ابوعلی شرف الدین محمود بن محمد چغمینی خوارزمی» متوفای ٦١٨ه-.ق. است.

«الملخص» را تعدادی از دانشمندان شرح کرده اند. یکی از این شروح شرح «صلاح الدین موسی پاشا بن محمد بورسوی»