١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آستانه مقدسه حضرت فاطمه ی معصومه (س)» به شماره ٣/٣٩٧ در ١٤ برگ، کتابت سال ١٣٠١ه-.ق. با عنوان «اصلاح کلمات قرآنیه» موجود است.

٣ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آیت الله العظمی مرعشی نجفی (ره)» به شماره ٤١٨٣ در مجموعه ٨٨ برگ، کتابت سال ١٣٤٢-١٣٤٧ه-.ق.، با عنوان «ایضاح کلمات قرآنیه»، شماره ٣٦٣٥ در یک مجموعه ١١٦ برگی، کتابت سال ١٢٦٧ه-.ق.، با عنوان «حل المشاکل» و شماره ٢/١١٨٦١ در ١٢ برگ، کتابت سال ١٢٨٨ه-.ق. با عنوان «کلمات المشکله» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی ملی ملک تهران» به شماره ٢/٦٤٢٧ در ٥٠ برگ، کتابت سال ١٢٩٣ه-.ق. با عنوان «اصطلاحات و کلمات قرآنیه» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه مدرسه ی نمازی خوی» به شماره ٣/٦٠٨ با عنوان «ایضاح کلمات القرآنیه» موجود است.

٢ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مجلس شورای اسلامی» به شماره ١/٥٥٧٢ در یک مجموعه ٢٣٦ صفحه، کتابت سال ١٣١٩-١٣٢٠ه-.ق. با عنوان «ایضاح کلمات قرآنیه» و شماره ٢/١٢٠٧٧ در یک مجموعه ١٤٥ برگ، کتابت سال ١٢٨٨ه-.ق. با عنوان «سلک البیان فی کشف مشکلات القرآن» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی ملی جمهوری اسلامی ایران» به شماره ٢٤٥٦/ع در یک مجموعه ١٥٩ برگی، کتابت سال ١٢٦٣ه-.ق. با عنوان «حل مشاکل القرآن» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مرکزی دانشگاه تهران» به شماره ١/٢٥٢٠ در یک مجموعه ١١٠ برگی با عنوان «رساله اصلاح کلمات متشابهه قرآنیه» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه مدرسه ی رضویه ی قم» به شماره ٢/٧٥ در مجموعه ١٢٣ برگ، کتابت سال ١٣١٤ه-.ق. با عنوان «رساله در اصلاح کلمات قرآنیه» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی دانشکدهی الاهیات و معارف اسلامی مشهد» به شماره ٢/٦٤٥ در مجموعه ٩٣ برگ، کتابت سال ١٢٦٣ه-.ق. با عنوان «رساله در ایضاح کلمات القرآنیه» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی وزیری یزد» به شماره ١٣/١١٠ در یک مجموعه ١٩٨ برگ، کتابت سال ١٣٢٧-١٣٣١ه-.ق. با عنوان «رساله در بیان کلمات مشکله قرآن» موجود است.

١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی مسجد اعظم» «قم» به شماره ٢/٢٧٣٧ در ٩ برگ، کتابت سده ١٣ه-.ق. با عنوان «رساله در کلمات مشکله قرآن» موجود است.

نسخه های چاپی:

این اثر در سال ١٣٠٩ چاپ شده است. هم چنین در گنجینه بهارستان «مجموعه ١٧ رساله در علوم قرآنی و روایی» جلد نخست، سال ١٣٨٠ منتشر گردیده است.

٢٨. ایقاظ النائمین

دو رساله با عنوان «ایقاظ النائمین» به مرحوم شیخ محمدجعفر شریعتمدار استرآبادی نسبت داده اند. یکی از آنها