البته این دو شخصیت شباهت های زیادی باهم دارند. هر دو تن سید و در سده ی یازده و دوازده می زیسته اند. ظاهراً نام پدر یا کنیه ی پدر هردو تن، ابوالحسن ثبت شده است. هردو فقیه و آثاری در زمینه ی فقه نگاشته اند. باوجود این نخبگان کتاب شناسی و رجال و تاریخ، آن دو شخصیت را جداگانه شناسانده اند.

در «دائره المعارف تشیع»، او را سید محمدتقی بن ابوالحسن حسینی از فقهای شیعه ی سده ی یازده هجری و از شاگردان «شیخ بهایی» و «میرداماد» برشمرده است.

آثار:

١. اجازه

بنا به گزارش «آقابزرگ»، سید محمدتقی این اجازه را برای شاگردش «میر معز الدین محمد بن ابوالحسن موسوی»، ساکن «مشهد»، در پشت کتاب «تحفه الرضا» نگاشته است.

تاریخ صدور اجازه سال ١٠٢٧ه-.ق. است.

نسخه های خطی:

همین گزارش تاکید دارد که یک نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آستان قدس رضوی (ع)»، یا در «مشهد» مقدس، بر روی کتاب «تحفه الرضا»، کتابت سال ١٠٢٧ ه-.ق. موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٢. اجازه

به گزارش «افندی» در «ریاض العلما»، این اثر، اجازه ی دیگری است که گویا بر روی نسخه ای از کتاب «مرقاه الوصول الی علم الاصول» مولف که شرحی بر کتاب «زبده الاصول» «شیخ بهایی» است، مشاهده شده است.

نسخه های خطی:

١ نسخه ی خطی بر روی کتاب «مرقاه الوصول» مولف در «گیلان» موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٣. اربعون حدیث

ظاهراً چهل حدیث منتخب از سخنان و کلمات قصار ائمه ی اطهار علیهم السلام، همراه با شرح فارسی آن است.

نسخه های خطی:

گویا ١ نسخه ی خطی در «کتابخانه ی آستان قدس رضوی (ع)» موجود است.

نسخه های چاپی:

چاپ نشده است.

٤. ایقاظ النائمین فی تصحیف المصحفین

بنا به گزارش «آقابزرگ»، سید محمدتقی این اثر را به اشاره و دستور استادش «میرداماد» نگاشته است.

سید محمدتقی کتاب خود را در «مشهد» و به سال ١٠١٥ه-.ق. پایان برد. او این کتاب را در رد نظریات فقهی «مولی عبدالله بن حسین تستری» متوفای ١٠٢١ه-.ق. تالیف کرد.

آغاز نسخه چنین است:

«نحمدک الاهم یا رافع درجات العالمین و المتعلمین...»

نسخه های خطی:

از گزارش «آقابزرگ» چنین استفاده می شود که وی نسخه ای از آن را دیده است. شاید این نسخه در «کتابخانه ی آستان قدس رضوی (ع)» موجود است.